ندا عموزاد

هدف: در این مطالعه تقویت مهارت های طراحی آموزشی معلمان ابتدایی از طریق تدریس پژوهی در فرایند عملی (مورد مطالعه مدارس ابتدایی شهر ساری) مورد بررسی قرار گرفته است. روش شناسی: پژوهش با رویکرد آمیخته طراحی شد و در بخش کیفی، مشاهدات سیستماتیک پنج جلسه تدریس معلم با استفاده از متدولوژی تدریس پژوهی ثبت و با نرم افزار MAXQDA تحلیل شد. کدگذاری در سه مرحله انجام گرفت و از 1100 کد اولیه، پس از بازنگری، 1063 کد شامل 579 کد مرتبط با تدریس، 330 کد مرتبط با جلسات تدریس پژوهی و مابقی مرتبط با نقاط قوت و چالش های معلم استخراج شد. داده ها در دو بخش «فرآیند تدریس» و «تحلیل جلسات» سازماندهی و در مضامین کلیدی گروه بندی شدند. در بخش کمی، شاخص های آماری و آنتروپی شانون برای تحلیل داده ها به کار رفت. یافته ها: تدریس پژوهی به وس کرده و تبادل تجربیات را تسهیل می کند. استفاده از روش های نوین تدریس، مدیریت بهینه زمان و ابزارهای آموزشی، کیفیت تدریس را بهبود بخشید. استراتژی های پرسش و پاسخ و فیادگیری» با 20.52% فراوانی، بیشترین فراوانی و «مدیریت بهینه سیستم های هوشمند آموزشی» با 2.89% کمترین فراوانی را داشت. نتیجه گیری و پیشنهادها: تدریس پژوهی با ، مانند مدیریت زمان و طراحی فعالیت های متناسب با نیازهای دانش آموزان، کیفیت آموزش ابتدایی را ارتقا می بخشد و گنجاندن آن در برنامه های توسعه معلمان توصیه می شود. نوآوری و اصالت: این مطالعه با ارائه تحلیل جامع از تأثیر تدریس پژوهی بر مهارت های طراحی آموزشی معلمان ابتدایی در بافت مدارس ساری، با تلفیق مشاهدات سیستماتیک، کدگذاری سه مرحله ای و تحلیل آمیخته آنتروپی شانون، رویکردی نوین در بررسی توسعه حرفه ای معلمان ابتدایی ارائه می دهد.