سعید احمدپور کاسگری

هدف:هدف از این پژوهش بررسی استفاده از فناوری هوش مصنوعی برای آموزش زبان در ایران بر اساس چارچوب مدل سوات است. روش شناسی: این پژوهش با رویکردی کیفی و با استفاده از مصاحبه های نیمه ساختار یافته و با روش تحلیل موضوعی به بررسی نقش فناوری هوش مصنوعی در آموزش زبان انگلیسی در ایران پرداخته است. رویکرد کیفی در این مطالعه به دلیل ماهیت اکتشافی و تمرکز بر درک عمیق تجارب ذهنی مشارکت کنندگان انتخاب شد. یافته ها: یافته ها پنج نقطه قوت کلیدی شامل دسترسی به منابع آموزشی پیشرفته، شخصی سازی فرایند یادگیری، صرفه جویی اقتصادی و زمانی، ارزیابی دقیق مهارت ها و افزایش مشارکت یادگیرندگان را نشان می دهند. در مقابل، سه ضعف اصلی محدودیت های زیرساختی، موانع زبانی-فرهنگی و چالش های فنی شناسایی شدند. فرصت ها شامل تقویت زیرساخت های فناوری، ادغام با نظام آموزش رسمی، تولید محتوای فرهنگی-زبانی و توسعه پژوهش است، در حالی که تهدیدها بر کاهش تعاملات انسانی و وابستگی به فناوری خارجی متمرکزند. نتیجه گیری و پیشنهادها: هوش مصنوعی، مشروط به اتخاذ راهکارهای بومی و یکپارچه سازی با نظام آموزشی، با وجود چالش هایی مانند محدودیت زیرساختی و فرهنگی، پتانسیل بالایی برای تحول آموزش زبان انگلیسی در ایران دارد. توسعه ابزارهای هوش مصنوعی بومی، تقویت زیرساخت های دیجیتال، و آموزش معلمان برای استفاده بهینه از فناوری، پیشنهاداتی کلیدی برای بهره برداری از فرصت ها و کاهش تهدیدها ی شناخته شده در این پژوهش است. نوآوری و اصالت: این پژوهش نخستین تحلیل سوات در بافت ایران است که عوامل چهارگانه مؤثر بر ادغام هوش مصنوعی در آموزش زبان را با تأکید بر چالش های بومی و راهکارهای تطبیقی شناسایی می کند.