فائزه عطایی

مسأله آموزش تربیت دینی ، از دیرباز مورد توجه متولیان تعلیم و تربیت بوده است. هدف اساسی پژوهش ، بررسی چالش ها و راهکارهای به سازی و تقویت آموزش تربیت دینی در عرصه پسا کرونا با تأکید بر نقش خانواده است. اهمیت پژوهش، آن است که بررسی چالش ها در تربیت فرزندان منجر به آگاهی خانواده ها از تربیت صحیح می شود و با به کارگیری راهکارها می توان در مسیر تربیت فرزندان شایسته برای ساختن جامعه توحیدی و استناد به مراتبی از حیات طیبه گام برداشت. این پژوهش به روش کتاب خانه ای با ابزار فیش و شیوه توصیفی- تحلیلی به سامان است. طبق یافته های پژوهش ، خانواده در امر تربیت دینی در پسا کرونا، با چالش هایی از قبیل تعطیلی مراسمات دینی و اماکن مقدس، افزایش شکاف ارتباطی در روابط خانوادگی، تخریب شعائر دینی و مذهبی و کمرنگ شدن هنجارهای دینی مواجه است. همچنین در این پژوهش، راهکارهایی جهت به سازی آموزش تربیت دینی در عرصه پساکرونا بیان شده است: برقراری ارتباط سازنده با فرزندان، آگاهی از نقش رسانه ، استفاده از سیره تربیتی شهدا، فرهنگ سازی در جهت استفاده از فضای مجازی، کنترل و راهنمایی فرزندان در فضای مجازی، تقویت عقاید و باور های دینی، نظارت بر حسن دوستی ها و روابط فرزندان، ارتباط صحیح خانواده با مدرسه، فراگیری سواد رسانه ای برای آموزش تربیت دینی، نظارت و کنترل ارتباطی توسط خانواده، ارتقای سطح ارتباط خانواده ها با فضای مجازی. نتایج پژوهش ، حاکی از آن است که مطابق تاثیر کرونا بر زندگی مردم جوامع مختلف، توجه به تربیت دینی در عرصه پسا کرونا و آگاهی خانواده ها از روش های درست تربیت دینی با استفاده از فضای مجازی ضروری است.