طیبه زندیه

هدف: این پژوهش با هدف بررسی میزان برخورداری اعضای هیئت علمی دانشکده علوم انسانی از کنش های تدریس از دیدگاه دانشجویان مقطع کارشناسی انجام شد. روش: رویکرد پژوهش کمی و روش پژوهش پیمایشی بود.  جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان نیمسال ششم و هشتم مقطع کارشناسی دانشکده علوم انسانی  دانشگاه بوعلی سینا در سال تحصیلی 1402-1403 بودند که تعداد آن ها 315 نفر بود  نمونه گیری به روش طبقه ای نسبتی انجام شد و حجم نمونه بر اساس این روش و جدول  برآورد حجم نمونه کرجسی و مورگان 176 نفر بود. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود. برای سنجش روائی از روائی محتوائی و برای سنجش پایائی از الفای کرونباخ استفاده شد و میزان آن 81/0 محاسبه گردید. داده ها با استفاده از شاخص های آمار توصیفی شامل فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار، آزمون بررسی نرمال بودن کولموگروف-اسمیرنوف، آزمون t تک گروهی ،تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون مقایسه زوجی توکی مورد تجزیه و تحلیل  قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان داد که از دیدگاه دانشجویان میزان برخورداری اعضای هیئت علمی از کنش های تدریس بالاتر از حد متوسط بوده است.  هم چنین بر اساس  نتایج تحلیل واریانس یک طرفه تفاوت معناداری بین دیدگاه های دانشجویان در خصوص میزان برخورداری اعضای هیئت علمی از انواع  کنش های تدریس وجود داشت  و نتایج آزمون توکی  نشان داد  که این تفاوت ها در کنش های تدریس منطقی و روانشناختی بوده است .در نتیجه می توان گفت ترسیم تصویر واقعی میزان استفاده از کنش ها، امکان استفاده بهینه از کنش ها جهت بهبود فرایند یاددهی-یادگیری را فراهم می سازد.