عبدالزهرا نعامی

هدف از این پژوهش بررسی تأثیر آموزش استفاده از توانمندی های منش بر متغیرهای اشتیاق و بهزیستی شغلی بود. جامعه مورد مطالعه این پژوهش کارکنان یک شرکت نیمه صنعتی در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بودند که 40 نفر از کارکنان آن به صورت تصادفی به عنوان نمونه انتخاب شدند. روش پژوهش حاضر شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و با گروه کنترل بود. مداخله آموزشی شامل ۳ جلسه گروهی آموزشی به همراه ارائه راهنمایی ها و پاسخ به پرسش ها و ابهامات کارکنان در طول ۲۱ روز برای تشویق به به کارگیری عملی توانمندی های منش اجرا شد. ابزارهای استفاده شده شامل پرسشنامه های ارزش های فعال در عمل، اشتیاق شغلی و بهزیستی شغلی بودند. داده ها با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیره با اندازه گیری های مکرر تجزیه وتحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس چندمتغیره نشان داد پس از کنترل نمرات پیش آزمون، تفاوتی معنادار بین گروه آزمایش و کنترل در ترکیب خطی متغیرهای وابسته مشاهده شد. همچنین، تحلیل های تک متغیره برای متغیرهای اشتیاق شغلی و بهزیستی شغلی افزایشی معنادار را نشان داد. همچنین، تحلیل های مقایسه های زمانی (پس آزمون و دوره پیگیری) نشان دهنده پایداری معنادار اثرات مثبت مداخله بر اشتیاق شغلی و بهزیستی شغلی در طول زمان بود. یافته های پژوهش حاکی از آن است که آموزش استفاده از توانمندی های منش می تواند به عنوان یک راهکار با به کارگیری منابع درونی و با تأکید بر ویژگی های مثبت شخصیت، به عنوان یک راهبرد کاربردی برای افزایش انگیزه و اشتیاق در محیط های کاری و نیز از طریق افزایش آگاهی فردی، تقویت حس معنا و بهبود فضای کار، به بهبود معنادار بهزیستی شغلی کمک کند.  

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی اموزش تعالی یابی شغلی بر انگیزش شغلی و اشتیاق شغلی انجام شد. روش: این پژوهش از نوع ازمایشی بود که در ان از طرح پیش ازمون-پس ازمون-پیگیری سه ماهه با دو گروه ازمایش کنترل استفاده گردید. جامعه اماری این تحقیق شامل کلیه کارکنان بخش تولید و عملیات یک شرکت صنعتی در شیراز بود که از این تعداد 40 نفر به عنوان نمونه با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به روش گمارش تصادفی در دو گروه 20 نفری گمارده شدند. ابزارهای سنجش شامل پرسشنامه های انگیزش شغلی (هرزبرگ،1383) و اشتیاق شغلی (اوترخت،2002) بودند که در مراحل پیش ازمون و پس ازمون و پیگیری روی هردو گروه اجرا شدند. برای گروه ازمایش، اموزش تعالی یابی شغلی اعمال شد که این جلسات اموزشی شامل هشت جلسه نود دقیقه ای بودند که در هشت هفته برگزار شدند و روی گروه گواه هیچ مداخله ای انجام نشد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش های تحلیل کوواریانس (چند متغیره و تک متغیره ) در نرم افزار SPSS-24 استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که اموزش تعالی یابی شغلی به طور معنی داری موجب افزایش انگیزش شغلی و اشتیاق شغلی(0.01> p )گردید. نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست امده به مدیران پیشنهاد می شود که دوره های اموزش تعالی یابی شغلی برای همه کارکنان برگزارگردد تا افزایش انگیزش شغلی و اشتیاق شغلی را شاهد باشند.