جلیل باباپور

هدف: هدف این پژوهش بررسی اثربخشی برنامه تلفیقی تعامل والد کودک، آموزش به والدین و تاب آوری خانواده بر رفتارهای چالشی و پردازش های حسی کودکان دارای اختلال طیف اتیسم با عملکرد بالا بود. روش: این پژوهش کاربردی با روش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون بود. جامعه این پژوهش، کودکان اتیسم 5 تا 8 ساله، عملکرد بالا، دارای کلام و گفتار ساکن شهر تهران در سال 1403 بودند که به شیوه در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در هر گروه 15 نفر قرار داده شد. شرکت کنندگان پرسشنامه های رفتار چالش برانگیز (CCBS) نیمرخ حسی فرم مدرسه داون (1999) را برای پیش آزمون تکمیل کردند. سپس گروه آزمایش به همراه والدینشان 8 جلسه (یک ساعت کودک، نیم ساعت خانواده) برنامه را طی دو ماه دریافت کردند در حالی که گروه کنترل مداخله ای دریافت نکردند در پایان هر دو گروه مجدد پرسشنامه ها را به عنوان پس آزمون تکمیل کردند. یافته ها: داده ها از طریق تحلیل کوواریانس چندمتغیره انجام شد. میانگین نمره های کنترل رفتارهای چالشی در گروه آزمایش افزایش و میانگین مشکلات پردازش های حسی کاهش داشته است. نتیجه گیری: برنامه تلفیقی تعامل والد-کودک، آموزش به والدین و تاب آوری خانواده بر افزایش توانایی کنترل رفتارهای چالشی و کاهش مشکلات پردازش های حسی کودکان دارای اختلال اتیسم با عملکرد بالا مؤثر است.