شجاع اربان

هدف: هدف این پژوهش، تبیین و واکاوی کارکردهای آموزشی الگوی تدریس کاوشگری در آموزش تاریخ و بررسی نقش آن در ارتقای تفکر تاریخی، انگیزش یادگیری و مشارکت فعال دانش آموزان است. روش: پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی–تحلیلی و بر پایه مطالعات کتابخانه ای و اسنادی انجام شده است. بدین منظور، منابع نظری و پژوهش های داخلی و خارجی مرتبط با آموزش تاریخ، روش های تدریس فعال و الگوی کاوشگری گردآوری و با استفاده از تحلیل محتوای کیفی مورد بررسی و تفسیر قرار گرفت. یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد که به کارگیری الگوی تدریس کاوشگری در آموزش تاریخ، در مقایسه با روش های سنتی، موجب افزایش انگیزش یادگیری، درگیری شناختی، خلاقیت، تفکر انتقادی و نگرش مثبت دانش آموزان نسبت به درس تاریخ می شود. این الگو با فعال سازی نقش یادگیرنده و تأکید بر پرسشگری، تحلیل و کشف، زمینه پرورش تفکر تاریخی را فراهم می سازد. نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاکی از آن است که الگوی تدریس کاوشگری، به دلیل هم خوانی با ماهیت تحلیلی و هویت ساز درس تاریخ، می تواند به عنوان رویکردی کارآمد در بهبود کیفیت آموزش تاریخ مورد توجه برنامه ریزان آموزشی و معلمان قرار گیرد و جایگزینی مناسب برای رویکردهای انتقال محور و حافظه مدار باشد.