تبیین روان شناختی سعادت گرایی- شقاوت گرایی در انواع شادی و راهکارهای مدیریت آن از دیدگاه قرآن و حدیث(مقاله پژوهشی حوزه)
حوزههای تخصصی:
هدف این پژوهش، تبیین روان شناختی سعادت گرایی شقاوت گرایی در انواع شادی و راهکارهای مدیریت آن از دیدگاه قرآن و حدیث است. شادی، محرکی برای نیازهای اساسی انسان در زندگی است. عامل رشد، موفقیت و ابزاری برای افزایش توانایی انسان می باشد، اما همین هیجان می تواند زیانمند و سبب هلاکت فرد و غضب خداوند، و شقاوت ابدی فرد شود. بررسی ها نشان می دهد که اگر هیجان شادی کنترل نشود، مشکلات عاطفی، رفتاری و جسمانی را در پی خواهد داشت و آگاهی از این مطلب ضرورت پیدا می کند که کدام یک از انواع شادی سعادت گرایانه و کدام شقاوت گرایانه است. پژوهش حاضر از لحاظ هدف در طبقه پژوهش های نظری و کاربردی و از لحاظ جمع آوری و تجزیه وتحلیل داده ها در دسته پژوهش های کیفی قرار دارد، که با بهره گیری از قرآن و حدیث درصدد است تا به پرسش های تحقیق پاسخ درخور دهد. برای جمع آوری اطلاعات مورد نیاز از شیوه کتابخانه ای استفاده شده است. در این شیوه با مراجعه به کتاب ها و متون اسلامی و نرم افزارهای قرآنی و حدیثی اطلاعات لازم گردآوری شده است. در منابع اسلامی راهکارهای متعددی؛ از جمله راهکارهای معنوی (شامل: ایمان و عمل صالح، بردباری در سختی ها، تقویت توانمندی مهارگری)، راهکارهای شناختی (شامل: شناخت عوامل شادی های منفی و شادی های مثبت، باور و اطمینان به اراده الهی، شناخت داشته های مادی و معنوی، درک عقلانی نسبت به آرزوها) و راهکارهای رفتاری (شامل: گره گشایی و شاد کردن دیگران، مددجویی از پروردگار) ارائه شد.