سمیه فیلی

این مقاله با تکیه بر چارچوب معرفت شناختی فوکو، چالش های ترجمه قطعه نویسی در اندیشه های پاسکال را تحلیل می کند و نشان می دهد ترجمه متون فلسفی کلاسیک صرفاً فرایندی زبانی نیست، بلکه مستلزم بازسازی اپیستمه های حاکم بر متن مبدأ است. با روش کیفی تفسیری، سه قطعه از اندیشه ها (شماره های ۲۱۸، ۱۷۳ و ۱۵۱) از حیث واژگان، خوانش پذیری و انتقال مفاهیم بررسی شده اند. یافته ها حاکی از آن است که تقابل علم و الهیات، نقد خرافه و نظام تربیت تحسین محور، موانعی نظری در ترجمه ایجاد می کنند. برای رفع این موانع، راهکارهایی چون شرح مفهومی، بازآفرینی لحن طعنه آمیز و بازتنظیم بافت تاریخی پیشنهاد می شود. این مطالعه، مترجم را کنشگری معرفت شناختی می داند که باید با درک گسست های اپیستمیک، به ترجمه ای آگاهانه و مسئولانه دست یابد.