بهروز دواچی

مقدمه و هدف: تأثیر تمرینات ترکیبی بر عضلات چهارسر و همسترینگ، با تأکید بر فعالیت های هوازی (راه رفتن - دویدن به عقب)، کمتر بررسی شده است. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر تمرینات ترکیبی بر ضخامت، قدرت و نسبت قدرت عضلات چهارسر به همسترینگ در مردان میان سال بود. مواد و روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی، 48 مرد 50 تا 65 ساله، به صورت تصادفی در چهار گروه تمرینی: 1) قدرتی–هوازی با راه رفتن به جلو، 2) قدرتی–هوازی با راه رفتن به عقب، 3) مقاومتی، 4) کنترل، تقسیم شدند. تمرینات طی 8 هفته (سه جلسه در هفته) برگزار گردید. قبل و بعد از دوره تمرینی، ترکیب بدنی، تعادل، ضخامت، قدرت و نسبت قدرت عضلات چهارسر به همسترینگ ارزیابی شد. تحلیل داده ها از روش آنوا با اندازه گیری مکرر در سطح معنی داری 0/۰۵P≤ محاسبه گردید. یافته ها: بین گروه های تمرینی از نظر وزن، شاخص توده بدن، ضخامت عضلات چهارسر، قدرت عضلات همسترینگ، تعادل، تفاوت معنی داری مشاهده نشد (05/0˃P). توده بدون چربی، ضخامت عضلات همسترینگ، در گروه های تمرینی نسبت به کنترل، افزایش معنی داری داشت (05/0P≤). افزایش قدرت عضلات چهارسر ران تنها در گروه تمرین مقاومتی معنی دار بود (0/۰۵P≤). نسبت قدرت عضلات چهارسر به همسترینگ در گروه های تمرین قدرتی– هوازی، کاهش معنی دار و در گروه تمرین مقاومتی افزایش معنی داری داشت (0/۰۵P≤). نتیجه گیری: تمرینات ترکیبی با تأکید بر فعالیت های هوازی راه رفتن - دویدن به عقب، ضمن بهبود ترکیب بدن، با افزایش ضخامت عضلات همسترینگ و اصلاح نسبت قدرت عضلات چهارسر به همسترینگ، موجب تعادل بهتر قدرت عضلانی، ارتقا عملکرد حرکتی و کاهش آسیب های عضلانی در مردان میان سال می شوند.