الهام مولایی فرد

هدف: هدف پژوهش حاضر تبیین الگوی ساختاری پیش بینی نشخوار فکری بر اساس سبک های فرزند پروری ادراک شده با میانجیگری تحمل پریشانی در نوجوانان با فعالیت بدنی پایین بود. مواد و روش ها: روش پژوهش از نوع همبستگی و جامعه آماری این پژوهش را تمام دانش آموزان دختر مدارس شهرستان شهربابک تشکیل دادند که از میان نوجوانانی که واجد شرایط ورود به پژوهش بودند 280 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از مقیاس پاسخ های نشخواری نولن- هوکسیما و همکاران (1991)؛ پرسشنامه سبک های فرزندپروری بامریند (1991) و مقیاس تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (2005) و برای تحلیل داده ها از الگویابی معادلات ساختاری و نرم افزارهای اس.پی.اس.اس 24 و آموس 24 و مقدار احتمال 05/0 استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد الگوی مفروض با داده های گردآوری شده برازش داشت (16/2=df/2χ، 988/0=CFI، 990/0=GFI، 893/0=AGFI و 062/0=RMSEA). ضریب مسیر غیرمستقیم بین سبک مقتدرانه (001/0>P، 104/0-=β) با نشخوار فکری منفی و معنادار با واسطه گری تحمل پریشانی و سبک مستبدانه (001/0>P، 090/0=β) و سبک سهل گیرانه (001/0>P، 100/0=β) با نشخوار فکری با واسطه گری تحمل پریشانی مثبت و معنادار بود. نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان داد که سبک های فرزندپروری ادراک شده نقش معناداری در پیش بینی نشخوار فکری نوجوانان با فعالیت بدنی پایین دارند و تحمل پریشانی به طور معناداری این رابطه را میانجی گری می کند. به گونه ای که سبک های فرزندپروری کارآمد با افزایش تحمل پریشانی، با کاهش نشخوار فکری همراه بودند، در حالی که سبک های ناکارآمد از طریق کاهش تحمل پریشانی، زمینه افزایش نشخوار فکری را فراهم می کردند. این یافته ها بر اهمیت توجه هم زمان به سبک های فرزندپروری، تقویت تحمل پریشانی و ارتقای فعالیت بدنی در مداخلات پیشگیرانه و برنامه های ارتقای سلامت روان نوجوانان تأکید دارد.