طلایه خادم

هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر راهبردهای فراشناخت بر شبکه های توجه در دانش آموزان فعال هنگام یادگیری شوت فوتسال انجام شد. مواد و روش ها: ۴۵ دانش آموز دختر پایه یازدهم به صورت تصادفی انتسابی در سه گروه (کنترل، تجربی الف و تجربی ب) قرار گرفتند. گروه های تجربی در چهار جلسه تمرینی (هر جلسه۶۰ دقیقه ) شرکت کردند. گروه تجربی الف تمرینات شوت بغل پا را همراه با تمرین دقت در مقابل بنر تعیین شده اجرا کرد، درحالی که گروه تجربی ب همان تمرینات را همراه با راهبردهای فراشناخت انجام داد. برای ارزیابی شبکه های هشداردهنده، جهت دهی و کنترل اجرایی تمام شرکت کننده ها پیش و پس از مداخله، آزمون شبکه های توجه را اجرا کردند. برای بررسی فرضیه های پژوهش تحلیل واریانس آمیخته انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد برای شبکه کنترل اجرایی، اثر تعاملی زمان × گروه معنی دار بود (24/0= η2p ،003/0=P ،67/6=(88و2)F)، و نمرات پس آزمون تحت تأثیر نوع گروه قرار گرفت. همچنین اثر اصلی زمان (14/0= η2p ،012/0= P ،83/6= (42و1)F) و اثر اصلی گروه (16/0=η2p ، 026/0= P ،01/4= (42و2)F) نیز معنی دار بود. آزمون تعقیبی بونفرونی نشان داد که گروه تجربی ب عملکرد بهتری نسبت به گروه کنترل داشت (026/0P=)، اما بین گروه تجربی الف و گروه کنترل و نیز بین دو گروه تجربی تفاوت معنی داری مشاهده نشد (05/0P>). برای شبکه های هشداردهنده و جهت دهی، هیچ یک از اثرهای اصلی و تعاملی معنی دار نبودند (05/0P>). نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد که راهبردهای فراشناخت می توانند عملکرد شبکه کنترل اجرایی را بهبود بخشند، اما تأثیر قابل توجهی بر شبکه های هشداردهنده و جهت دهی ندارند. این عدم تأثیر احتمالاً به دلیل ساختار نسبتاً خودکار شبکه های هشداردهنده و جهت یابی است؛ برخلاف شبکه کنترل اجرایی که متکی بر نظارت درونی و انعطاف پذیری شناختی است و آموزش های فراشناختی عمدتاً هدف آن را تشکیل می دهند. این نتایج می تواند در طراحی برنامه های آموزشی و تمرینی مفید باشد و بر پتانسیل فراشناخت برای بهینه سازی برنامه های تمرینی تأکید می کنند.