شیما شیخ بهایی

با افزایش سن، اختلال در تعادل عملکردی و کاهش سرمایه اجتماعی از شایع ترین چالش هایی هستند که سالمندان، به ویژه زنان با آن مواجه اند. هدف این مطالعه، بررسی تأثیر یک برنامه ساختاریافته تمرین پیکل بال به مدت هشت هفته بر تعادل عملکردی و سرمایه اجتماعی زنان سالمند بود. این پژوهش به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی، با طراحی یک سویه کور، روی ۳۶ زن ۶۰ تا ۷۵ ساله (میانگین سنی 41/3±28/67 سال، قد 77/5±58/1 متر و جرم بدن 30/9±66/65 کیلوگرم) انجام شد. شرکت کنندگان به صورت تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. گروه مداخله، سه جلسه در هفته (هر جلسه به مدت 60 دقیقه) در تمرینات هدایت شده پیکل بال شرکت کرد؛ در حالی که گروه کنترل به فعالیت های معمول روزمره خود ادامه داد. برای سنجش تعادل عملکردی از آزمون مینی بس و برای ارزیابی سرمایه اجتماعی از نسخه فارسی اعتبارسنجی شده پرسشنامه اونیکس و بولن استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس (آنکووا) نشان داد که گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل، بهبود معناداری در تعادل عملکردی (05/0p<) و سرمایه اجتماعی (05/0p<) داشت؛ بر این اساس، پیکلبال به عنوان یک مداخله ترکیبی با ابعاد اجتماعی و حرکتی، می تواند راهکار مؤثری برای ارتقای تعادل عملکردی و تعاملات روانی-اجتماعی زنان سالمند باشد.