ابوالفضل آریج

مقدمه: مدال آور بودن بی شک از اصلی ترین دستاوردهای شغلی یک ورزشکار است، این اتفاق برای کشوری که ورزشکار به آن تعلق دارد به دلیل دیده شدن در دنیا از طریق رسانه ها اتفاق می افتد، همچنین مدال ها باعث ایجاد غرور ملی می شود و فضای موفقیت را ایجاد می کند، بدین منظور هدف پژوهش حاضر طراحی مدل پارادایمی مدال آوری ورزشکاران (مطالعه موردی: استان مازندران) بود. روش پژوهش: تحقیق حاضر از نظر هدف، تحقیق اکتشافی و از حیث جهت گیری تحقیق بنیادین است؛ برای ساخت مدل مفهومی پژوهش از روش نظریه داده بنیاد (گرند تئوری) به روش استراوس و کوربین استفاده شد. روش نمونه گیری هدفمند-گلوله برفی و با حجم نمونه 13 نفر شامل استادان مدیریت ورزشی، اعضای هیأت رئیسه هیأت های ورزشی، مربیان، ورزشکاران و کادر تیم های ورزشی به اشباع نظری رسید. یافته ها: یافته ها نشان داد که بر اساس نتایج تحلیل داده های کیفی حاصل از مصاحبه در قالب ابعاد پنج گانه شامل عوامل علی (7 مقوله)، عوامل زمینه ای (6 مقوله)، عوامل مداخله گر (7 مقوله)، راهبردها (6 مقوله) و پیامدها (7 مقوله) با دربرگیری 208 کد باز در امر تداوم مدال آوری ورزشکاران شناسایی شد. نتیجه گیری: پیشنهاد می شود مسئولان ورزشی، با ارائه کانون های پرورش جوانان و کمپ های آموزشی به تسهیل مسیر استعدادیابی و ایجاد مسیری امن به پرورش ورزشکاران مستعد و افزایش تداوم مدال آوری در ورزشکاران کمک کنند.