پیام برزگر

این پژوهش با بهره گیری از نظریه بازی ها و مدل سازی گراف، به تحلیل وضعیت سرمایه گذاری و تأمین مالی صنعت پتروشیمی ایران پرداخته است. هدف اصلی، شناسایی وضعیت های تعادلی میان بازیگران کلیدی شامل حاکمیت، هلدینگ های پتروشیمی، بانک ها، بازار سرمایه، سرمایه گذاران بین المللی و صندوق توسعه ملی و ارائه راهکارهایی برای ارتقای کارایی تصمیم گیری و کاهش ریسک های ساختاری است. در این راستا، گزینه های راهبردی بازیگران شناسایی و از طریق مدل سازی گراف تحلیل شده است. نتایج نشان می دهد که در وضعیت های تعادلی شماره ۱۵، ۲۶، ۳۳ و ۳۴، هیچ یک از بازیگران به تنهایی قادر به بهبود معنادار وضعیت خود نیستند. بااین حال، تشکیل ائتلاف های راهبردی میان بازیگران، به ویژه میان دولت، نهادهای مالی و صندوق توسعه ملی، می تواند تعادل های بهینه تری ایجاد کند. همچنین تحلیل بازی معکوس نشان می دهد که اصلاح قوانین و طراحی مشوق های سیاستی می تواند بازیگران را به سمت رفتارهایی هم راستا با اهداف توسعه ای سوق دهد و زمینه توسعه پایدار این صنعت را فراهم سازد.