مژگان کرمی

هدف: هدف این پژوهش شناسایی مولفه های موثر بر عملکرد پایداری شرکت ها در ایران با استفاده از تکنیک تحلیل عاملی تأییدی است. روش پژوهش: در این پژوهش ابتدا از طریق مطالعه مبانی نظری و پیشینه پژوهش، 12 سازه احتمالی موثر بر عملکرد پایداری شرکت ها استخراج و در دو گروه عوامل درون و برون سازمانی طبقه بندی شده است. داده های لازم از طریق توزیع پرسشنامه بین 400 نفر از خبرگان حوزه مدیریت و حسابداری به روش در دسترس، جمع آوری شده است. روایی پرسشنامه از طریق نظرات متخصصین بررسی و پایایی آن از طریق آلفای کرونباخ تأیید شد. داده های جمع آوری شده از طریق نرم افزار Amos 24 و روش تحلیل عاملی تأییدی مورد تحلیل آماری قرارگرفت. یافته های پژوهش: نتایج حاصل از پژوهش نشان داد عوامل درون سازمانی بر عملکرد پایداری شرکت ها در سطح اطمینان 95% با ضریب مسیر 893/0 تأثیر مثبت و معنی داری دارد. به عبارتی سازه های چرخه عمر شرکت، مدیریت سرمایه در گردش، کارایی سرمایه گذاری و شدت تحقیق و توسعه که بارهای عاملی بزرگتر از 4/0 دارند به عنوان سازه های تشکیل دهنده متغیر پنهان عوامل درون سازمانی پذیرفته و بر عملکرد پایداری شرکت ها تأثیر مثبت و معنی داری دارند. همچنین بخش دیگری از نتایج پژوهش نشان داد عوامل برون سازمانی بر عملکرد پایداری شرکت ها در سطح اطمینان 95% با ضریب مسیر 849/0 تأثیر مثبت و معنی داری دارد. مدیریت ریسک و استراتژی تجاری که بارهای عاملی بزرگتر از 4/0 دارند به عنوان سازه های تشکیل دهنده متغیر پنهان عوامل برون سازمانی پذیرفته و بر عملکرد پایداری شرکت ها تأثیر مثبت و معنی دار ی دارند. نتیجه گیری: با توجه به نظرات خبرگان به نظر می رسد وزن سنجه های کمی و کیفی اقتصادی در اندازه گیری و گزارشگری عملکرد پایداری شرکتی بیشتر است که می تواند ناشی از دیدگاه سنتی گزارشگری مالی و یا عدم وجود رهنمودها و یا استانداردهای گزارشگری عملکرد پایداری در کشور باشد. دانش افزایی: این پژوهش با به کارگیری رویکرد ترکیبی (کیفی-کمّی) ابعاد پایداری شرکتی به صورت یکپارچه و بررسی جامع عوامل مؤثر بر پایداری در شرکت های ایرانی، چشم انداز جدید و کاملی از پایداری شرکتی در اختیار استفاده کنندگان نتایج پژوهش قرار می دهد.