منا سادات کیمایی

زمینه و هدف: یکی از مداخلات درمانی در سندرم درد رانی-کشککی (PFPS)، بازتوانی عملکرد حرکتی با تمرینات ورزشی می باشد. هدف تحقیق حاضر تعیین اثر تمرینات مقاومتی با تعدیل وزن متفاوت بر عملکرد عضلانی و حرکتی در زنان مبتلا به PFPS بود. مواد و روش ها: در پژوهش نیمه تجربی حاضر 75 زن مبتلا به PFPS به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی به گروه های تعدیل وزن (4/1 وزن بدن، 2/1 وزن بدن و 4/3 وزن بدن)، بدون تعدیل وزن و کنترل تقسیم شدند. پروتکل تمرینی شامل تمرینات مقاومتی و عملکردی منتخب تقویت عضلات لگن و زانو بود که روی سطوح پایدار و ناپایدار انجام شد. نتایج: در گروه های تمرین افزایش معنی داری در قدرت و استقامت عضلانی و همچنین بهبود عملکرد حرکتی نسبت به پیش آزمون و گروه کنترل مشاهده شد (001/0 >P). افزایش قدرت در گروه های 2/1 تعدیل وزن و 4/3 تعدیل وزن نسبت به گروه بدون تعدیل وزن معنی دار بود (010/0 >P) ولی تفاوت معنی داری بین گروه های 2/1 تعدیل وزن و 4/3 تعدیل وزن مشاهده نشد (05/0 <P). همچنین تفاوت معنی داری بین گروه های 4/1 تعدیل وزن و بدون تعدیل وزن مشاهده نشد (05/0 <P). نتیجه گیری: بر اساس یافته های این پژوهش تمرین مقاومتی موجب بهبود عملکرد عضلانی در زنان مبتلا به PFPS می شود به نظر می رسد که تعدیل وزن بیشتر از 2/1 وزن بدن می تواند موجب بهبود کیفیت تمرین و در نتیجه سازگاری های عصبی عضلانی از جمله افزایش قدرت عضلات اکستنسور در PFPS شود.