عبدی علیجانی

هدف از تحقیق حاضر، بررسی اثر خستگی عمومی و خستگی موضعی بر سرویس ساده چکشی مردان والیبالیست معلول در استان البرز بود. بدین منظور از 12 بازیکن مرد معلول در رشته والیبال استفاده شد. این افراد از بهترین تکنیک ضربه سرویس ساده چکشی برخوردار بودند در این تحقیق شرکت کردند. هر آزمودنی ابتدا در مرحله پیش آزمون اقدام به 5 ضربه سرویس ساده چکشی کردند و پس از اجرای پروتکل های خستگی عمومی و موضعی مجدد 5 ضربه سرویس ساده چکشی انجام دادند. پروتکل خستگی عمومی شامل ایستگاه شبیه سازی شده که فرد بدون استراحت تا زمان رسیدن به خستگی اجرا می کرد و در پروتکل خستگی موضعی تنها گروه عضلات باز کننده آرنج تحت تمرین قرار گرفت. در هر پروتکل برای سنجش میزان خستگی از آزمون درک تلاش بورگ(10 امتیازی) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل آماری از آزمون تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر استفاده شد. نتایج نشان داد که خستگی موضعی بر ضربه سرویس ساده چکشی والیبالیست معلول در سطح 05/0 اثر معنی داری داشته است و خستگی عمومی برسرویس ساده چکشی والیبالیست معلول اثر معنی داری نداشته و بین دو مدل خستگی عمومی و موضعی نیز نسبت معنی داری مشاهده نشد.

سابقه و هدف: هدف این پژوهش تأثیر تمرین های هایپوکسی بر حجم ها و ظرفیت های ریوی منتخب و رکورد شناهای کرال سینه شناگرهای نخبه پسر بود. مواد و روش ها: تعداد 22 آزمودنی (شناگران) 14 تا 16 سال به صورت هدفمند انتخاب شدند و در دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند، گروه تجربی به مدت 8 هفته و در هر هفته 3 جلسه (24 جلسه) تحت تأثیر تمرینات هایپوکسی قرار گرفتند. گروه کنترل نیز در این 8 هفته تحت تأثیر تمرینات عادی شنا بودند. آزمون اسپیرومتری و رکورد گیری 48 ساعت قبل و 48 ساعت بعد از تمرینات از هر دو گروه گرفته شد و مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: نتایج آزمون حاکی از افزایش معنی دار حجم حیاتی اجباری، حجم بازدمی با فشار در ثانیه اول، نسبت حجم بازدمی با فشار در ثانیه اول بر حجم حیاتی اجباری با فشار، ظرفیت حیاتی دمی با فشار ، حجم دمی با فشار در ثانیه اول، نسبت حجم دمی با فشار در ثانیه اول بر ظرفیت حیاتی دمی با فشار و رکورد شنای 50 متر و 100 متر کرال سینه، در گروهی که تمرینات کنترل تنفس را انجام دادند است.نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان می دهد که تمرین های هایپوکسی احتمالا با تأثیراتی که بر حجم های ریوی و عضلات تنفسی می گذارد، کارایی سیستم قلبی تنفسی را بالا برده و همچنین توانایی شناگرها را در حبس نفس در حین شناهای سرعتی افزایش داده و تأثیر بسزایی در رکورد شناگرهای سرعتی و بهبود عملکرد آنها بگذارد.