محدثه قرایی

هدف این پژوهش، شناخت انگاره های ذهنی جوانان شهر تهران در مورد پیام رسان های داخلی و  چارچوب نظری آن ترکیبی و برگرفته از «نظریه پذیرش فناوری و استفاده- خشنودی» است. روش این پژوهش، پیمایشی و جامعه آماری آن جوانان 18تا 35 ساله شهر تهران بود که براساس فرمول کوکران، 384 نفر به روش نمونه گیری احتمالی تلفیقی (روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای و تصادفی) انتخاب شدند. برای گرداوری اطلاعات، از ابزار پرسش نامه و برای پردازش داده ها از نرم افزار SPSS نسخه 26 در دو سطح توصیفی و استنباطی استفاده گردید. روایی این پژوهش از طریق اعتبار صوری و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تعیین شد که برای تمامی متغیرها بالای 7/0 بود. یافته ها حاکی از آن است که جوانان شهر تهران در حد زیاد ( 98/3 از 5) از پیام رسان خارجی و در حد متوسط ( 72/2 از 5) از پیام رسان داخلی استفاده می کنند. در بین پیام رسان های خارجی نیز اولویت با "واتس آپ" و در پیام رسان های داخلی اولویت با "بله" است. در بین مولفه ها، کمترین امتیاز متعلق به مولفه «سودمندی پیام رسان به کاربران» است. یافته های استنباطی نشان داد که انگاره ذهنی جوانان در متغیرهای «لذت استفاده از پیام رسان» و «خودآگاهی مورد انتظار در استفاده از پیام رسان داخلی و خارجی» تفاوت معناداری دارد؛ در این دو متغیر برتری مربوط به پیام رسان های خارجی است. همچنین در زمینه متغیر «تأثیر اجتماعی پیام رسان، سودمندی آنها و سهولت مورد انتظار» بین دو نوع پیام رسان تفاوت معناداری وجود ندارد. در پیام رسان داخلی بالاترین امتیاز به ویژگی "سهولت" و در پیام رسان خارجی به "لذت مورد انتظار" اختصاص دارد.