امیرمحمد سلطان پور

هدف تحقیق حاضر چارچوب مفهومی کاربرد فناوری نوین در رسانه ها (مطالعه موردی هوش مصنوعی در مطبوعات ورزشی) بود. این پژوهش از نظر به کارگیری نتایج تحقیق در دسته تحقیقات کاربردی قرار می گیرد؛ از منظر روش پژوهش، از نوع کیفی است. جامعه آماری پژوهش شامل افراد فعال در حوزه مطبوعات ورزشی، هوش مصنوعی، اساتید مدیریت ورزشی، روزنامه نگاران ورزشی و اصحاب رسانه بودند. روش نمونه گیری در این تحقیق به صورت هدفمند بود. برای تحلیل داده ها از نظریه داده بنیاد و رویکرد اشتراووس کوربین استفاده شد. یافته های تحقیق نشان داد در مجموع 50 گویه به عنوان عوامل مؤثر بر پیاده سازی هوش مصنوعی در مطبوعات ورزشی ایران نقش دارند که در 12 مؤلفه قرار می گیرد. از بین 12 مؤلفه 3 مؤلفه زیرساخت، سرمایه گذاری و مربوط به مخاطب به عنوان شرایط علی، 5 مؤلفه آموزش، غنای رسانه ای، نیروی انسانی، فناوری و دانش و مزیت های خاص به عنوان شرایط زمینه ای و 4 مؤلفه همکاری و مساعدت، فرهنگ، عوامل محیطی و مدیران به عنوان شرایط مداخله گر عوامل مؤثر بر پیاده سازی هوش مصنوعی در مطبوعات ورزشی ایران هستند. همچنین یافته ها نشان داد که 8 راهبرد برای پیاده سازی هوش مصنوعی در مطبوعات ورزشی با توجه به شرایط علّی، زمینه ای و مداخله گر می توان ارائه داد که 14 پیامد می تواند داشته باشد. در یک نتیجه گیری کلی باید بیان کرد هوش مصنوعی ابزارهایی را برای کدنویسی وظایف و روال ها در الگوریتم ها فراهم می کند و خروجی هایی شبیه به خروجی های تولیدشده توسط انسان ایجاد می کند.