ساره ظریف

هدف از انجام این پژوهش، مقایسه روش حل مسائل و تمرین های کتاب ریاضی و آمار ۳ با استفاده از تفکیک فرمول های سنگین و تبدیل آن ها به مراحل چندگانه به منظور ایجاد طرح واره های ذهنی و درک عمیق، نسبت به آموزش صرفاً بر مبنای شیوه کتاب و بررسی تأثیر این رویکرد بر عملکرد دانش آموزان در آزمون نهایی بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از دسته پژوهش های شبه آزمایشی با گروه آزمایش و گواه بود. در این پژوهش، نمره نوبت اول دانش آموزان به عنوان پیش آزمون و نمرات پایانی نوبت دوم به عنوان پس آزمون مورداستفاده قرار گرفت. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه دوازدهم انسانی شهرستان آبادان در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ و نمونه به صورت در دسترس شامل ۵6 دانش آموز در دو گروه ۲8 نفری بود.. تدریس در گروه آزمایش در نیم سال دوم با روش مبتنی بر ایجاد طرح واره های ذهنی از طریق تفکیک و ساده سازی مراحل حل مسائل و ایجاد الگوریتم برای درک بهتر و عمیق مراحل حل انجام شد و برای گروه گواه آموزش به شیوه متداول کتاب صورت گرفت. برای تفسیر داده ها از آنالیز کوواریانس استفاده شدنتایج تحلیل ها نشان داد که گرچه در نیم سال دوم معمولاً روند عملکرد دانش آموزان با کاهش نسبی همراه است، عملکرد گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه به طور معناداری بهتر بود و اجرای روش مبتنی بر طرح واره توانست این روند را بهبود بخشد. (۰24/0 = p) و مقدار اندازه اثر 092/۰ به دست آمد که بیانگر یک اثر متوسط است.

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی استفاده از دانش برگ بر انگیزش (درونی و بیرونی) ریاضی در دانش آموزان و با روش شبه آزمایشی با طرح پیش و پس آزمون با گروه گواه نامعادل انجام شد. جامعه ی آماری کلیه ی دانش آموزان دختر پایه ی دهم رشته ی علوم انسانی شهرستان آبادان در سال تحصیلی 1402-1401 و نمونه به صورت در دسترس شامل 50 دانش آموز با دو گروه 25 نفری بود. ابزار گردآوری داده های انگیزش ریاضی، پرسش نامه همپتون (2014) شامل 10 گویه مربوط به انگیزش درونی و        10 گویه مربوط به انگیزش بیرونی بود. در پیش و پس آزمون پرسش نامه بین دانش آموزان توزیع شد و به سؤالات پاسخ دادند. به گروه آزمایش 12 جلسه ی 70 دقیقه ای با استفاده از دانش برگ آموزش داده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با روش تبدیل بازده بهنجار شده انجام گردید. تأثیر مثبت آموزش با استفاده از دانش برگ بر انگیزش درونی ریاضی در سطح خطای یک درصد معنا دار بود و مقدار اندازه اثر برای سازه ی انگیزش درونی 37/0 به دست آمد که یک اندازه اثر متوسط است. اما برای سازه ی انگیزش بیرونی، مقدار احتمال بزرگ تر از 05/0 بود. بنابراین در آموزش با استفاده از دانش برگ بین دو گروه تفاوت معناداری مشاهده نشد.

این پژوهش باهدف بررسی اثربخشی استفاده از فلش کارت بر عملکرد و اضطراب ریاضی دانش آموزان علوم انسانی است. روش پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیش و پس آزمون با گروه گواه نامعادل بود. جامعه آماری کلیه دانش آموزان دختر پایه دهم رشته علوم انسانی شهرستان آبادان در سال تحصیلی 1402-1401 بود. نمونه به صورت در دسترس شامل 50 دانش آموز با دو گروه 25 نفری است. ابزار گردآوری داده های اضطراب ریاضی پرسش نامه فرلا (2009) بود. در پیش وپس آزمون، پرسش نامه اضطراب بین دانش آموزان توزیع شد و همه دانش آموزان به سؤالات پاسخ دادند. نمرات نوبت اول و دوم به عنوان پیش و پس آزمون عملکرد محسوب شد. طی دوره گروه آزمایش به مدت 12 جلسه 70 دقیقه ای با استفاده از فلش کارت آموزش داده شد. تجزیه وتحلیل با روش آنالیزکواریانس ناپارامتریک انجام گردید. تأثیر مثبت آموزش با فلش کارت بر اضطراب در سطح خطای یک درصد و بر عملکرد ریاضی در سطح خطای 5 درصد معنی دار بود. مقدار اندازه اثر در سازه اضطراب 354/0 به دست آمد که یک اندازه اثر بزرگ است و برای عملکرد 086/0 بود که یک اندازه اثر متوسط است؛ بنابراین آموزش با استفاده از فلش کارت بر کاهش اضطراب و افزایش عملکرد ریاضی دانش آموزان اثر مطلوبی داشته است.