اسماعیل ویسیا

استان خوزستان با داشتن شرایطی همچون ویژگی های طبیعی، زیستی و مناظر طبیعی کم نظیر از مناطق مستعد برای توسعه گردشگری ورزشی در مناطق کوهستانی به شمار می رود که مطالعه و شناسایی قابلیت ها، پتانسیل ها و محدودیت های گردشگری استان می تواند به توسعه پایدار گردشگری در این منطقه کمک کند. پژوهش حاضر با هدف شناسایی مناسب ترین مکان و زمان توسعه فعالیت های گردشگری ورزشی، به پهنه بندی مناطق کوهستانی این استان با استفاده از روش ارزیابی چندمعیاره مکانی و تدوین معیارهای محیطی، انسانی و جوی برای گروهی از فعالیت های ورزشی شامل کوهنوردی، صخره نوردی، دامنه نوردی و کوهپیمایی اقدام کرده است. معیارها با استفاده از روش تحلیل سلسله مراتبی وزن دهی شد. پس از تهیه نقشه معیارها، تلفیق لایه های اطلاعاتی با ترکیب خطی وزن دار در محیط سامانه اطلاعات جغرافیایی انجام گرفت و مکان های نهایی برای توسعه گردشگری ورزشی در کوهستان استخراج شد. یافته های پژوهش نشان داد که پهنه با وضعیت خیلی خوب برای رشته های ورزشی کوهپیمایی 8794، کوهنوردی 8093، دامنه نوردی 5433 و صخره نوردی 3283 کیلومتر مربع است. بیشترین مساحت این پهنه ها در شمال، شمال شرقی و شرق استان است. همچنین از نظر زمانی بهترین زمان فصول زمستان، اوایل بهار و اواخر پاییز است. ازاین رو به مسئولان ورزشی و گردشگری استان توصیه می شود به منظور استفاده بهینه از ظرفیت های طبیعی و اقلیمی استان در جذب گردشگر، با شناسایی نقاط قوت و ضعف این مناطق برنامه های راهبردی جهت توسعه ای زیرساخت های لازم و ارائه خدمات تفریحی و ورزشی خود را در بازه های زمانی و مکانی مشخص شده، طراحی و اجرا کنند.

هدف این تحقیق، بررسی نقش ورزش در ارتقای حس وطن پرستی بود که به روش آمیخته اکتشافی در استان خوزستان انجام شد. در بخش اول این تحقیق به منظور شناسایی نقش ورزش، از روش مصاحبه های کیفی نیمه ساختار یافته با خبرگان استفاده شد. بر اساس نتایج به دست آمده در این مرحله، مدل مفهومی تحقیق و پرسشنامه نقش ورزش طراحی گردید. پس از اعتباریابی ابزار تحقیق، در بخش دوم (بخش کمی) مدل مفهومی تحقیق آزمون شد. جامعه آماری این تحقیق کلیه افراد رده سنی 15 تا 65 سال ساکن در استان خوزستان بودند (4853000=N). 400 پرسشنامه در پنج خوشه استان خوزستان توزیع شد که در نهایت 322 پرسشنامه کامل و قابل استفاده بود. برای تحلیل داده ها از معادلات ساختاری استفاده شد. یافته ها حاکی از تاثیر ورزش بر ارتقای حس وطن پرستی بود. در مورد نقش ورزش چهار عامل شناسایی شد: حضور، عملکرد، جو و برگزاری رویدادهای ورزشی و از میان عوامل، جو پیرامون رویدادهای ورزشی نقش پررنگ تری داشت. یافته های تحقیق بیانگر ظرفیت اجتماعی ورزش است که در صورت مدیریت صحیح می تواند دستاوردهای ارزشمندی برای کشور به همراه داشته باشد.

هدف: هدف این پژوهش بررسی نقش ورزش در واگرایی دینی، فرقه ای و مذهبی مردم استان خوزستان بود. روش شناسی: این پژوهش از نوع آمیخته اکتشافی بود. در بخش کیفی، مصاحبه های کیفی نیمه ساختارمند با خبرگان انجام شد و با استفاده از نمونه گیری نظری، مصاحبه ها تا مرحله اشباع نظری ادامه یافت. بر اساس نتایج بدست آمده در این مرحله، پرسشنامه ای برای نقش ورزش و واگرایی تهیه شد. روایی ابزار تحقیق، توسط 8 تن از متخصصین بررسی و تائید شد. پایایی نیز با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ محاسبه و تائید شد (7/0< α). در بخش کمی، جامعه آماری شامل کلیه افراد رده سنی 14 تا 65 سال ساکن در استان خوزستان بود (4853000=N). با توجه به جدول مورگان اندازه نمونه 384 نفر تعیین شد و برای انتخاب این افراد از روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی استفاده شد. به منظور تحلیل داده ها از معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی استفاده شد.یافته ها: نتایج نشان داد ورزش حرفه ای بر هویت دینی و قومی تاثیر معناداری دارد و از طریق تاثیر بر هویت دینی می تواند در کاهش واگرایی دینی و همچنین واگرایی فرقه ای و مذهبی تاثیرگذار باشد.نتیجه گیری: با توجه به نتایج این پژوهش پیشنهاد می شود تا با اتخاذ تدابیر لازم جهت توسعه ورزش (بخصوص ورزش حرفه ای) در استان خوزستان به کاهش واگرایی دینی و مذهبی در این استان کمک شود.