علی قربانی نژاد

هدف پژوهش حاضر محاسبه ویژگی های روانسنجی مقیاس نگرش کلی به هوش مصنوعی در نمونه ی ایرانی بود روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع پیمایشی بود. برای جمع آوری داده ها تعداد 414 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. و برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه نگرش کلی به هوش مصنوعی شپمن و رادوی (2020) و مقیاس آمادگی برای پذیرش فناوری چن و همکاران (2014) استفاده گردید. برای تجزیه وتحلیل داده ها علاوه بر آمار توصیفی، از آزمون همبستگی پیرسون، ضریب آلفای کرونباخ و تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد. نتایج تحلیل عاملی تأییدی، دو عامل نگرش مثبت و نگرش منفی به هوش مصنوعی را تائید کرد. نتایج تحلیل ضریب همبستگی پیرسون برای بررسی روایی هم زمان دو خرده مقیاس نگرش کلی نسبت به هوش مصنوعی با چهار خرده مقیاس آمادگی برای پذیرش فناوری همبستگی مثبت و معناداری را نشان داد. پایایی بازآزمایی مقیاس نگرش نسبت به هوش مصنوعی براساس نتایج دو بار اجرای آزمون محاسبه و با ضرایب همبستگی 69/0 و 74/0مورد تائید قرار گرفت. بنابراین، مقیاس نگرش کلی به هوش مصنوعی برای سنجش این سازه در نمونه ی ایرانی از روایی و پایایی لازم برخوردار است.

هدف پژوهش حاضر بررسی ویژگی های روان سنجی فرم کوتاه مقیاس نگرش نسبت به هوش مصنوعی در نمونه ایرانی بود. روش پژوهش حاضر، توصیفی و از لحاظ هدف، کاربردی از نوع روان سنجی بود. برای جمع آوری داده ها تعداد 340 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از فرم کوتاه مقیاس نگرش نسبت به هوش مصنوعی سیندرمن و همکاران و مقیاس خودکارآمدی کاربر هوش مصنوعی وانگ و چوانگ و پرسشنامه انگیزه های استفاده از هوش مصنوعی یورت و کاسارجی استفاده گردید. برای تجزیه و تحلیل داده ها علاوه بر آمار توصیفی، از آزمون همبستگی پیرسون، ضریب آلفای کرونباخ و تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد. نتایج تحلیل عاملی تأییدی، دو عامل پذیرش و ترس نسبت به هوش مصنوعی را تأیید کرد. شاخص های برازش مدل تحلیل عاملی تأییدی CFI=0.96، NFI=0.94، NNFI=0.95،RMSEA=0.061 می باشد. نتایج تحلیل ضریب همبستگی پیرسون برای بررسی روایی هم زمان نشان داد عامل پذیرش فرم کوتاه مقیاس نگرش نسبت به هوش مصنوعی با مقیاس خودکارآمدی کاربر هوش مصنوعی وپرسشنامه انگیزه های استفاده از هوش مصنوعی همبستگی مثبت و معنادار و عامل ترس نسبت به هوش مصنوعی با مقیاس های مذکور همبستگی منفی و معنادار دارد. در نتیجه، فرم کوتاه مقیاس نگرش نسبت به هوش مصنوعی برای سنجش این سازه در نمونه ایرانی از روایی و پایایی لازم برخوردار است لذا نتایج به دست آمده، قابلیت اعتماد و اعتبار این ابزار را در نمونه موردنظر تأیید کرد.

مقدمه: ازدواج موفق و پایدار که از دیرباز تا کنون یکی از اهداف اصلی انسان ها بوده، همواره به عنوان موضوعی مهم برای بررسی ابعاد کیفیت و رضایت مورد توجه قرار گرفته است. یکی از جنبه های مهم در این زمینه، ارزیابی میزان احساس «ما شدن» در زوجین است. در همین راستا، این پژوهش با هدف ترجمه و بررسی ویژگی های روان سنجی پرسشنامه ی «ما شدن» در زوجین ایرانی انجام شد. روش: روش پژوهش توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه ی آماری شامل کارکنان متأهل غیر هیئت علمی دانشگاه های تهران در سال 1402 بود که تعداد حدودی کل جامعه 15000 نفر بود. 1360 زن و مرد متأهل مورد بررسی قرار گرفتند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه های «ما شدن»، طلاق عاطفی گاتمن، و شکوفایی زوجی استفاده شد. یافته ها: تحلیل عاملی تأییدی نشان داد پرسشنامه ی «ما شدن» تک عاملی است. نتایج همبستگی پیرسون برای بررسی روایی همزمان پرسشنامه ی «ما شدن» نشان داد بین نمره های «ما شدن» و شکوفایی زوجی رابطه ی مثبت و معنادار وجود دارد. برای بررسی روایی واگرا، همبستگی نمرات آزمودنی ها با نمرات طلاق عاطفی محاسبه شد که نشان دهنده ی همبستگی منفی بود. همسانی درونی پرسشنامه ی «ما شدن» با ضریب آلفای کرونباخ 0.96 و پایایی بازآزمایی آن با همبستگی 0.78 تأیید شد. نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان دهنده ی ویژگی های روانسنجی مطلوب نسخه ی فارسی پرسشنامه ی «ما شدن» در زوجین ایرانی است. بنابراین، این ابزار می تواند به عنوان یک ابزار معتبر در پژوهش ها و مداخلات زوجی استفاده شود. همچنین، می تواند در مشاوره های زوجی برای افزایش کیفیت رابطه زناشویی، تقویت هویت زوجی و کاهش مشکلات زناشویی مورد استفاده قرار گیرد.