حبیب جدیدالاسلامی

جذابیت داستان های پیامبران و شخصیت والا و انسانی آنها سبب شده تا در طول تاریخ ادبیات ایران همواره شاعران و نویسندگان به جهت تکریم و برای غنا بخشیدن محتوای آثارشان به آنها تمسک جویند در این پژوهش به بررسی و میزان توجه خواجوی کرمانی و شاه نعمت الله ولی، به داستان و سیمای پیامبران در دیوانشان پرداخته است. که نتایج حاصله حاکی از آنست این دو عارف و شاعر فرهیخته، با دید و نگاهی عارفانه و با استعانت از آیات قرآن کریم و روایات دینی به بخش های برجسته از زندگی آنها بپردازند. همچنین این مضمون دریافت گردید که بهره مندی از سیمای پیامبر اسلام نسبت به دیگر انبیا بیشتر بوده است. این پژوهش با روش توصیفی و تحلیلی صورت گرفته است. در مقاله در نتیجه نهایی در تحلیل پردازش به سیمای پیامبران باید ذکر نمود برداشت و بهرمندی از سیما، سرگذشت و سیره و روش پیامبر اسلام) ص (نسبت به دیگران پیامبران از بسامد بالایی برخوردار است. ویژگی خاص و اکمل بودن ایشان نسبت به دیگر انبیا سبب گردید تا در ادبیات تعلیمی و عرفانی بیشترین تأثیر را داشته باشد. در بخش کاربرد آرایه های ادبی، بیشتر میزان کاربرد پس از تلمیح، اغراق و تشبیه می باشد. بیشتر با زبانی سلیس و روان و بدون از ابهامات لفظی و معنوی برای تفهیم معانی بیان شده است.

لهراسب، یکی از شخصیت های اسطوره ای است که در اوستا، شاهنامه و متون منظوم پهلوانی از سیمایی کاملاً متمایز برخوردار است. در فرازوفرودهای دوران او، رخدادهایی است که به ظاهر ناشی از انحطاط در خاندان وی بوده است، در اوستا از لهراسب و پسر او، گشتاسب، سخن رفته است؛ اما از میان این دو شخصیت، تنها گشتاسب صاحب تاج کیانی می شود و به پادشاهی می رسد و لهراسب جز این که پدر گشتاسب باشد، نقشی در سلسله پادشاهی ندارد. پژوهش حاضر به دنبال بررسی عللت تفاوت در قرائت های موجود در متون پهلوی و اوستا درباره لهراسب است. این پژوهش به روش توصیفی – تحلیلی به دنبال پاسخ این سؤال است که چرا لهراسب در اوستا و سایر متون حماسی فارسی، شخصیتی دوگانه دارد. یافته های پژوهش حاکی از این است که هنگام تدوین یشت های اصلی اوستا، داستان مربوط به لهراسب شکل منسجمی نداشته و همین امر باعث شده که لهراسب اوستایی، شخصیتی کاملاً متفاوت از لهراسب شاه در متون حماسی پیدا کند. همچنین ارتباط تنگاتنگ میان لهراسب و گشتاسب در این داستان و درهم تنیدگی شخصیت این دو نفر، شاید نتیجه اختلاط شخصیت های اساطیری و ادغام خویشکاری آنان باشد که به سنت پویای نواحی شرقی ایران به گونه ای متفاوت از اوستا، به شاهنامه و سایر منظوم پهلوانی فارسی منتقل شده است.اهداف پژوهش:شناخت لهراسب در اوستا و متون حماسی.بررسی علل تفاوتهای در شخصیت لهراسب در اوستا، شاهنامه و متون پهلوانی.سؤلات پژوهش:علت تفاوت شخصیتی لهراسب شاه در متون حماسی و اوستا چیست؟شخصت لهراسب چه بازتابی در شاهنامه تیموری محفوظ در کتابخانه ملی پاریس دارد؟

متون عرفانی و اصطلاحات عرفانی، میراث مکتوب و هویت فرهنگی و ملی هر سرزمینی است که شرح و بازنمود آنها در واقع بازسازی هویت فرهنگی یک کشور است. از آن جا که عالم درون عارفان قابل کشف برای عموم نیست با تاملی در اشعار و سرودهایی که جلوه و بارقه هایی از مکنونات قلبی ایشان است، شناختی توام با لذات معنوی نصیب حال تشنگان معرفت و معنویت می گردد. ابن حسام نیز از جمله شاعرانی است که غزلیاتش معدن گران سنگی از اصطلاحات و رموزیست که شور و شوقی عارفانه در خواننده ایجاد می کند. در این نوشتار، همراه با شرح برخی اصطلاحات عرفانی که عرفا در اشعار خود به کار برده اند، با شیوه تحلیل محتوایی به شرح برخی الفاظ و اصطلاحات عرفانی که ابن حسام در غزلیات خود به کار برده، پرداخته ایم تا روشن شود که وی از چه اصطلاحات و تعبیرات عرفانی بیشتر در غزلیات خویش بهره برده است؟ لذابا بررسی غزلیات وی این نتیجه حاصل شد که او برای بیان تجربیات عرفانی خود، از الفاظ رمزگونه زلف، ابرو، چشم، لعل، خال و همچنین اصطلاحاتی چون حسن، پیر مغان، عشق بهره برده است که البته در به کاربردن همه این ها گوشه چشمی به شاعران بزرگی چون حافظ و عراقی و... داشته است. هر چند ثابت شدن این ادعا خود مبین ان است که او علاوه بر این که شاعری آیینی است، از اندیشه های عرفانی والایی برخوردار بوده است.