سیمای پیامبران

جذابیت داستان های پیامبران و شخصیت والا و انسانی آنها سبب شده تا در طول تاریخ ادبیات ایران همواره شاعران و نویسندگان به جهت تکریم و برای غنا بخشیدن محتوای آثارشان به آنها تمسک جویند در این پژوهش به بررسی و میزان توجه خواجوی کرمانی و شاه نعمت الله ولی، به داستان و سیمای پیامبران در دیوانشان پرداخته است. که نتایج حاصله حاکی از آنست این دو عارف و شاعر فرهیخته، با دید و نگاهی عارفانه و با استعانت از آیات قرآن کریم و روایات دینی به بخش های برجسته از زندگی آنها بپردازند. همچنین این مضمون دریافت گردید که بهره مندی از سیمای پیامبر اسلام نسبت به دیگر انبیا بیشتر بوده است. این پژوهش با روش توصیفی و تحلیلی صورت گرفته است. در مقاله در نتیجه نهایی در تحلیل پردازش به سیمای پیامبران باید ذکر نمود برداشت و بهرمندی از سیما، سرگذشت و سیره و روش پیامبر اسلام) ص (نسبت به دیگران پیامبران از بسامد بالایی برخوردار است. ویژگی خاص و اکمل بودن ایشان نسبت به دیگر انبیا سبب گردید تا در ادبیات تعلیمی و عرفانی بیشترین تأثیر را داشته باشد. در بخش کاربرد آرایه های ادبی، بیشتر میزان کاربرد پس از تلمیح، اغراق و تشبیه می باشد. بیشتر با زبانی سلیس و روان و بدون از ابهامات لفظی و معنوی برای تفهیم معانی بیان شده است.