سیاوش خداپرست

  استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات می تواند، منجر به توسعه مهارت های مورد نیاز در دانشجویان شود و تحقیق حاضر با هدف بررسی تاثیر به کارگیری شاخص های فناوری اطلاعات و ارتباطات با مولفه های مهارت های ارتباطی در دانشجویان تربیت بدنی دانشگاه پیام نور استان گیلان انجام شد. تحقیق از نوع کاربردی و بر حسب اهداف تحقیق، از نوع توصیفی-پیمایشی مقطعی بود. 151نفر از دانشجویان تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه های پیام نور استان گیلان جامعه آماری مورد نظر را تشکیل دادند. گردآوری اطلاعات به روش پرسشنامه ای و ابزارهای مورد استفاده در این تحقیق از اعتبار و روایی مناسب برای اجرای پژوهش برخودار می باشند. تجزیه و تحلیل داده ها در بخش آمار توصیفی، میانگین و انحراف استاندارد و در بخش آمار استنباطی از آزمون های کولموگروف اسمیرنوف، تی تک نمونه، روش همبستگی پیرسون، تی مستقل، در نرم افزار اس پی اس اس نسخه 23 استفاده شد. سطح معناداری آزمون ها نیز P .

برنامه ریزی استراتژیک نوعی برنامه ریزی است که به بررسی عوامل محیط درونی و بیرونی سازمان با استفاده از تحلیل سوات می پردازد. هدف از انجام این تحقیق بررسی استراتژی و راهبرد های مدیریت ورزش کشور به روش سوات از دیدگاه مدیران ورزش بود. جامعه آماری تحقیق را تمامی مدیران ستادی، معاونین آنها و مدیران میانی و عملیاتی وزارت ورزش و جوانان تشکیل می دادند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. برای تعیین اعتبار صوری به متخصصان مربوط ارائه گردید (14 نفر) و پس از جمع آوری نظرات به تصحیح موارد اشاره شده توسط متخصصان پرداخته شد. پایایی پرسشنامه بوسیله روش آماری آلفای کرونباخ 92/0 محاسبه شد. برای تجزیه و تحلیل آماری یافته ها از آمار توصیفی، آزمون کولموگوروف اسمیرنوف و آزمون تی وابسته استفاده شد. یافته ها نشان داد بهره گیری از نظرات متخصصان در پیش بینی ها و دسترسی به خبرگان و متخصصان ورزشی در سازمان های ورزشی به عنوان نقاط قوت و معیارهای دقیق پیش بینی در بخش مدیریت ورزش کشور، وضعیت حضور زنان در مدیریت ورزش کشور، نحوه انجام بازاریابی ورزشی در بین مدیران ورزشی و بهره گیری از جایگاه سازمانی برای برنامه ریزی ها به عنوان نقاط ضعف می باشند. طرح جامع ورزش کشور، رشد فناوری اطلاعات و ارتباطات، خصوصی سازی، تحقیقات در زمینه مدیریت ورزش و فراوانی جمعیت جوان، به عنوان فرصت و درگیر بودن نظام مدیریت دولتی در ورزش، تعدد سازمان های سیاست گذار و وابستگی مدیران باشگاهی کشور به عنوان تهدیدهای مدیریت ورزش کشور شناخته شدند.