محمد ضیاءالدینی

زمینه و هدف: گردش نخبگان به معنای حرکت از نقطه ای به نقطه دیگر در حوزه مدیریتی است. با درک نقش و اهمیت استفاده از توانایی ها و استعدادهای نخبگان می توان به شناسایی علل و پیامدهای گردش نخبگان در بخش عمومی پرداخت. هدف این پژوهش، مدل سازی ساختاری-تفسیری گردش نخبگان در بخش عمومی می باشد. روش تحقیق: عوامل گردش نخبگان از طریق راهبرد نظریه داده بنیاد و با مصاحبه عمیق با 25 نفر از اساتید و خبرگان، شناسایی شدند. سپس از روش مدل سازی ساختاری- تفسیری برای روابط بین ابعاد و شاخص های گردش نخبگان استفاده شد و در نهایت با استفاده از تحلیل MICMAC نوع متغیرها با توجه به اثرگذاری و اثرپذیری بر سایر متغیرها مشخص گردید. یافته ها: یافته های تحقیق طبق مدل سطح بندی نشان داد بیشترین تأثیرات مربوط به " گردش مدیران در سطح کلان و ملی" و " ساختار سیاسی دولت" و کمترین نفوذ مربوط به " حوزه اجتماعی و سیاسی" می باشد. نتیجه گیری: دوری از سیاست زدگی و عدم توجه به معیارهای سلیقه ای در امر انتخاب نخبگان در بخش مدیریتی سازمان های دولتی نقش مهمی در حفظ و نگهداشت نخبگان در بلند مدت خواهد داشت.

زمینه و هدف: ارزیابی رشد هوشمندی کسب وکار در سازمان به اصلاح نقاط ضعف و افزایش توانایی سازمان کمک کرده و درنتیجه به شکلی بسیار مؤثر، منجر به بهبود عملکرد و افزایش اثربخشی سیستم های هوشمندی کسب وکار می شود. هدف این مدل یابی معادلات ساختاری تفسیری برای پیاده سازی هوشمندی کسب وکار در کسب وکارهای کوچک و متوسط می باشد. روش تحقیق: روش پژوهش کمی از نوع توصیفی- تحلیلی و از نظر هدف کاربردی بود. جامعه آماری پژوهش را متخصصین آگاه به موضوع هوشمندی کسب وکار تشکیل دادند. حجم نمونه 17 نفر بود که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. به منظور گردآوری اطلاعات از مطالعات کتابخانه و پرسشنامه استفاده شد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و EXCEL انجام شد. یافته ها: یافته ها نشان می دهد هوشمندی کسب وکار در کسب وکارهای کوچک و متوسط از سه سطح تشکیل شده است. در سطح اول، شاخص های «عوامل محیطی»، «عوامل رقابتی»، «عوامل مربوط به مشتری» و «عوامل فرهنگی و سیاسی» قرارگرفته است. به عبارتی شاخص های مذکور بیشترین تأثیر را از سایر شاخص های پژوهش می پذیرند. شاخص های قرارگرفته در سطح دوم بر شاخص های سطح اول تأثیر گذاشته و از شاخص های سطح سوم تأثیر می پذیرند. در سطح دوم مدل، شاخص «عوامل فناوری» و در سطح سوم نیز شاخص های «عوامل فردی»، «عوامل مالی» و «عوامل مدیریتی» قرارگرفته است که بیشترین تأثیر را بر شاخص های سطح پایین تر دارد. نتیجه گیری: مدیران با اتکا به هوشمندی کسب وکار، نبض امور کسب وکار شرکت را به همراه اوضاع رقابت در دست می گیرند و با بهره مندی از گزارشات بروز می توانند فرصت های بیشتری برای واکنش در برابر شرایط حاصل از تغییرات سریع بازار داشته و سازمان خود را در شرایط بحرانی، رهبری کنند.