مهدی زرقانی

هدف : هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر کوته بینی مدیریتی به عنوان یکی از ویژگی های رفتاری مدیران بر شدت تجدید ارائه صورت های مالی، با نقش تعدیل گری انگیزه های مالی مدیران است. روش : این پژوهش از نوع کاربردی بوده و در حوزه مالی به صورت شبه آزمایشی طبقه بندی می شود. جامعه آماری شامل کلیه شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سال های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۳ است. نمونه تحقیق شامل ۱۲۵ شرکت می باشد که بر اساس معیارهای خاصی انتخاب شده اند؛ از جمله پایان سال مالی در اسفندماه، ثبات در فعالیت ها، ثبات در سال مالی، دسترسی به داده ها و حذف شرکت های هلدینگ، سرمایه گذاری، واسطه گری مالی، بانک ها و شرکت های لیزینگ. یافته ها : نتایج نشان می دهد که رفتارهای کوته نگرانه مدیران تأثیر مثبت و معناداری بر شدت تجدید ارائه صورت های مالی شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران دارد. علاوه بر این، مشوق های مالی مدیران رابطه بین رفتارهای کوته نگرانه مدیریتی و شدت تجدید ارائه صورت های مالی را تضعیف می کند. نتیجه گیری : یافته های تحقیق درباره نقش کوته نگری مدیریتی بر شدت تجدید ارائه صورت های مالی حاکی از آن است که کوته نگری می تواند به تصمیم گیری های کوتاه مدت و غیرشفاف در گزارشگری مالی منجر شود. این امر احتمال تجدید ارائه صورت های مالی را افزایش داده و مشکلات ناشی از فقدان شفافیت را به وجود می آورد. علاوه بر این، مشوق های مالی مدیران می تواند این رابطه را تضعیف نماید. هنگامی که مدیران تحت فشار دستیابی به اهداف مالی کوتاه مدت قرار می گیرند، ممکن است تمایل بیشتری به تجدید ارائه صورت های مالی داشته باشند. با این حال، در صورتی که مشوق های مالی به طور مؤثر مدیریت شده و سیاست های مناسبی در این زمینه اتخاذ گردد، می توان اثرات منفی کوته نگری را کاهش داد و شفافیت و پاسخگویی در گزارشگری مالی را ارتقا بخشید. نوآوری : این پژوهش اثر کوته مدتی گرایی مدیریتی بر تجدید ارائه صورت های مالی شرکت های پذیرفته شده در بورس را با تمرکز بر نقش تعدیل گر مشوق های مالی مدیران بررسی می کند. با توجه به خلأ پژوهشی موجود در زمینه تلفیق این متغیرها، این تحقیق نوآورانه درصدد پر کردن شکاف دانشی و ارائه بنیان های نظری جدید در این حوزه است. این پژوهش با هدف ارائه تبیین جامع تر از محرک های تجدید ارائه صورت های مالی، به درک عمیق تر رفتار مدیران و مشوق های مالی آنان کمک خواهد کرد.

استرس شغلی یکی از پدیده های مهم در زندگی اجتماعی و تهدیدی جدی برای سلامتی نیروی کار در جهان به شمار می رود. با توجه به توسعه ساخت و ساز در محیط ها و مناطق جغرافیایی مختلف کشور و فعالیت تعداد زیادی از افراد در این پروژه ها لزوم ارزیابی عوامل مؤثر بر استرس شغلی کارکنان در صنعت ساخت و ساز امری مهم به نظر می رسد تا با کنترل این عوامل گامی مهم در جهت سلامت کارکنان در صنعت ساختمان برداشته شود. در این تحقیق به بررسی رابطه عوامل جغرافیایی- محیطی با استرس شغلی کارکنان پروژه های بزرگ ساخت و ساز با استفاده از روش تصمیم گیری چند معیاره در راستای کمک به برنامه ریزی بهینه شهری پرداخته شده است. بدین منظور تعداد 73 نفر از میان جامعه آماری پژوهش به عنوان نمونه آماری تحقیق انتخاب شدند. مولفه های تأثیرگذار بر استرس شغلی به ترتیب شامل فشارهای جغرافیایی- محیطی (اب و هوای نامساعد، خطرات طبیعی و انسانی محیطی) ، فشار کاری، محدودیت زمانی، ساعت کاری زیاد، ترافیک سنگین، ساعت کاری غیرقابل پیش بینی و کمبود نیرو انسانی است. همان طور که نتایج تحلیل های آماری انجام شده نشان داد فشار کاری بیشترین تأثیر را بر استرس شغلی کارکنان در پروژه های عمرانی دارد که تجربیات و مشاهدات در کارگاه های ساختمانی نیز نشان دهنده تأثیر فشار کاری بر استرس شغلی کارکنان در پروژه های ساختمانی می باشد. دلیل این تأثیرپذیری سنگین بودن و فرسایشی بودن فعالیت ها در پروژه های ساختمانی می باشد. همچنین فشار و محدودیت زمانی نیز موجب افزایش استرس شغلی کارکنان پروژه های ساختمانی مخصوصاً در زمان حضور مقامات مافوق می شود.

پرسش اصلی مقاله، چنان که از عنوان آن هم بر می آید، مخاطب شناسی سنایی در آثار منثور قرن ششم تا دهم هجری است. برای یافتن پاسخ، ابتدا آثار منثوری را که از اشعار سنایی استفاده کرده بودند، شناسایی کردیم. پس از استخراج ابیات و مطابقت آن ها با آثار سنایی، منابع مذکور بر اساس موضوع در هشت گروه طبقه بندی شدند: آثار تاریخی، عرفانی، تفسیری، زندگی نامه ای، اخلاقی، فنی ـ ادبی، روایی ـ داستانی و ترسّلی. سپس با چهار رویکرد متفاوت داده ها را بررسی کردیم. نخست، رویکرد تاریخی که نشان می داد، هر کدام از آثار سنایی در کدام دوره تاریخی و تا چه حد مورد توجه نویسندگان بوده است؛ دوم، رویکرد جغرافیایی که می خواهد به این پرسش پاسخ دهد که در قرن ششم تا دهم، شعر سنایی در کدام مناطق خواننده داشته است؛ سوم، رویکرد تحلیلی ـ موضوعی که در صدد است تا اولاً طیف مخاطبان سنایی را در طول تاریخ نشان دهد، ثانیاً معلوم کند هر گروه بیشتر به کدام بخش آثار او توجه داشته اند و سوم این که مشخص کند نویسندگان از اشعار سنایی در چه زمینه های معنایی ـ عاطفی بهره برده اند و نهایتاً این که دریافت خوانندگان شعر سنایی در طول تاریخ، چه تفاوتها و چه وجوه مشترکی دارد. آخرین رویکرد ما، آماری است که بر اساس آن به طور مشخص می خواهیم به سه پرسش پاسخ دهیم: شعر سنایی در قرن ششم تا دهم در میان کدام گروه از نویسندگان خوانندگان بیشتری داشته است؟ سیر اقبال به شعر او در بازه زمانی مذکور چگونه بوده است و سرانجام این که، کدام اثر سنایی بیشتر مورد توجه خوانندگان بوده است؟