قنیة الفتیان
آرشیو
چکیده
برای احیای تکامل فکری در طول تاریخ، لغت نامه ها نقش بسزایی داشتند؛ ازاین رو از همان سده های نخستین لغت نامه های متعددی نگاشته شده است. شمار قابل توجهی از فرهنگ های عربی به فارسی نیز برای استفاده پژوهشگران و عمدتاً نوآموزان فارسی زبان تدوین شده اند. در این میان فرهنگنامه هایی منظوم برای حفظ و یادگیری آسان لغت نگاشته شده است که کهن ترین فرهنگنامه منظوم شناخته شده را ابونصر فراهی در سده هفتم به رشته تحریر درآورده است. متن منتشر شده در این مقاله نیز لغت نامه عربی به فارسی منظومی با نام قنیه الفتیان است که از نام سراینده اثر اطلاعات دقیقی در دست نیست؛ اما با توجه به دوره کتابت نسخه ای از این اثر به پیش از قرن نهم بازمی گردد. این متن مشتمل بر یک دیباجه منظوم و منظومه ای نونیه در 213 بیت است. در مقدمه درباره مؤلف، دوره تألیف و ویژگی های زبانی و کتابتی اثر گفتگو شده است.Qunyat al-Fityān
To revitalize intellectual development throughout history, dictionaries have played a significant role; accordingly, from the earliest centuries, numerous lexicons were compiled. A considerable number of Arabic–Persian dictionaries were also prepared for the use of researchers and, primarily, Persian-speaking beginners. Among these were versified lexicons composed to facilitate the memorization and easy learning of vocabulary, the oldest known of which was written by Abū Naṣr Farāhī in the seventh century. The text published in this article is likewise a versified Arabic-to-Persian dictionary entitled Qunyat al-Fityān. Precise information about the name of its poet is not available; however, given the period of transcription of an extant copy of this work, it goes back to before the ninth century. This text consists of a versified preface and a nūnīyya poem in 213 verses. The introduction discusses the author, the period of composition, and the linguistic and scribal features of the work.
تبلیغات
