هدف از این مطالعه بررسی امنیت غذایی در ایران و نظام حقوق بین الملل است که با عنایت به اهمیت مسئله امنیت غذایی در تأمین سلامت عمومی و حق دسترسی به آن به عنوان یک حق انسانی، ضرورت انجام پژوهشی خاص را اجتناب ناپذیر می نماید. برای گردآوری اطلاعات، از روش کتابخانه ای و فیش برداری استفاده شده است. ﻣﺴﺌﻠﻪ اﻣﻨیﺖ ﻏﺬایی ﺑﺎ ﻧیﻢﻧﮕﺎﻫی ﺑﻪ ﺗﺤﻘیﻘﺎت ﮔﺬﺷﺘﻪ کﻪ واﺟﺪ ارﺗﺒﺎط ﻣﻮﺿﻮﻋی از ﺑﺮﺧی ﺟﻬﺎت ﻫﺴﺘﻨﺪ، ایﻦ ﻧﻮع ﻧﮕﺎه را ﻧﻮیﻦ و ﺑﻪروز از ﻣﻨﻈﺮ ﺣﻘﻮﻗی ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ و ﺟﻬﺖ ﺗﻨﻮیﻪ اﻓکﺎر و ﻟﺰوم ﺗﺪاﺑیﺮ و راﻫکﺎرﻫﺎى ﺷﺎیﺴﺘﻪ و ﺳیﺎﺳﺖﮔﺬارىﻫﺎى ﻻزم ﻣﺆﺛﺮ و ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﻣیﻧﻤﺎیﺎﻧﺪ. لذا یک سیستم ملی کارا برای کنترل امنیت غذایی علاوه بر کمک به ارتقاء وضع تغذیه و سلامت جامعه به بهبود صنایع غذایی، افزایش تولید و افزایش سطح درآمدها می انجامد؛ بنابراین احتمالاً بهبود ساختار زیربنایی و قوانین موجود برای داشتن یک سیستم کنترل مواد غذایی کارا در سطح ملی حائز اهمیت است.