واکاوی دستاوردهای توسعه هوش هیجانی دیجیتال در نظام آموزش عالی: رویکرد فراترکیب تفسیری - انتقادی (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
هدف پژوهش حاضر واکاوی دستاوردهای هوش هیجانی دیجیتال در نظام آموزش عالی با رویکرد فراترکیب تفسیری-انتقادی بود. این پژوهش با رویکرد فراترکیب کیفی با استفاده از روش پنج مرحله ای تفسیری انتقادی دیکسون- وودز و همکاران انجام شده است. تیم فراترکیب متشکل از شش نفر متخصص برنامه ریزی درسی و یک نفر مسلط به روش پژوهش فراترکیب، با رویکرد تفسیری انتقادی بود. راهبرد جست وجو در این پژوهش شامل، جست وجو بر مبنای واژگان کلیدی «هوش هیجانی دیجیتال»، «سواد دیجیتال»، «مهارت های دیجیتال» و «آمادگی دیجیتال» در پایگاه های داده الکترونیکی، وب سایت ها، تماس با خبرگان و مراجعه به کتابخانه ها بود. بر این اساس در ابتدا 38 منبع استخراج شدند که با استفاده از الگوی غربال گری و حذف عناوین نامرتبط، چکیده های نامرتبط و سپس متون نامرتبط، نهایتاً 25 منبع پژوهشی مرتبط، مبنای تحلیل قرار گرفت. برای استخراج و ترکیب تفسیری داده ها از روش ترکیب مضامین توماس و هاردن استفاده شده است. یافته ها بیانگر این مطلب هستند که دستاوردهای هوش هیجانی دیجیتال در نظام آموزش عالی را می توان در دو مضمون اصلی دستاوردهای هوش هیجانی دیجیتال برای دانشجو و دستاوردهای هوش هیجانی دیجیتال برای استاد دسته بندی نمود. اعتبار داده ها با استفاده از سه تکنیک اعتبارپذیری، انتقال پذیری و همسوسازی داده ها و اعتماد به داده ها با هدایت دقیق جریان جمع آوری اطلاعات و همسوسازی پژوهشگران تائید شد. در نهایت می توان گفت؛ هوش هیجانی دیجیتال به عنوان مجموعه ای از مهارت های اجتماعی، عاطفی و شناختی، عاملی کلیدی در بهبود عملکرد آموزشی و انطباق پذیری دانشجویان در فضای دیجیتال است. توسعه مهارت های خودتنظیمی، تفکر انتقادی و مدیریت فضای دیجیتال برای اساتید و دانشجویان به عنوان راهکارهای عملیاتی پیشنهاد می شود.Analyzing the Achievements of Developing Digital Emotional ntelligence at Higher Education System: An Interpretive-Critical Metasynthesis Approach
The Purpose of the present study was to investigate the achievements of digital emotional intelligence in the higher education system with an interpretive-critical metasynthesis approach. This study was conducted with a qualitative metasynthesis approach using the five-stage critical interpretive method of Dixon-Woods et al. The metasynthesis team consisted of six curriculum planning experts and one person who was proficient in the metasynthesis research method, with a critical interpretive approach. The search strategy in this study included searching based on the keywords “digital emotional intelligence”, “digital literacy”, “digital skills” and “digital readiness” in electronic databases, websites, contacting experts, and visiting libraries. Accordingly, initially 38 sources were extracted, which were finally analyzed using a screening pattern and removing irrelevant titles, irrelevant abstracts, and then irrelevant texts; ultimately, 25 relevant research sources were used as the basis for analysis. Thomas and Harden’s theme synthesis method was used to extract and interpret data. The findings indicate that the achievements of digital emotional intelligence in the higher education system can be categorized into two main themes: achievements of digital emotional intelligence for students and achievements of digital emotional intelligence for professors. Data validity was confirmed using three techniques: validity, transferability, and data alignment, and data trust with careful guidance of the data collection process and researcher alignment. Finally, it can be said that digital emotional intelligence, as a set of social, emotional, and cognitive skills, is a key factor in improving educational performance and student adaptability in the digital space. Developing self-regulation, critical thinking, and digital space management skills for professors and students is suggested as operational solutions.
تبلیغات
