از منطق صوری تا تجربه زیسته: نتیجه نقد رئالیستی فرمالیسم حقوقی (مقاله پژوهشی دانشگاه آزاد)
درجه علمی: علمی-پژوهشی (دانشگاه آزاد)
آرشیو
چکیده
غایت مطلوب در نظام های حقوقی نوشته، اعمال حداکثری قانون با تطبیق موضوع مورد اختلاف بر قواعد پیش بینی شده از سوی اوست. اما واقعیت قضایی نشان می دهد این تحلیل ساده انگارانه و دور از واقع است؛ دیده می شود متن قانون در بستر زبان چنان ترکیب یافته که ارتباط میان تفسیر قانون و مقاومت در برابر قانون از مرز باریکی برخوردار شده است؛ اینجاست که تئوری حاکم بر نظام حقوقی، امکان یا عدم امکان خوانش منطبق بر واقعیات پرونده را ممکن یا محال می نماید و دیدگاه های فلسفیِ پشتیبان هر یک از مکاتب تفسیری به مباحثه می نشینند. در میان این دیدگاه ها، تقابل رئالیسم و فرمالیسم در تفسیر چشم گیر است. روش گردآوری اطلاعات در پژوهش حاضر کتابخانه ای و تحلیل مباحث به دو روش توصیفی و تحلیلی انجام خواهد شد. نخست تصویر روشنی از آنچه در ذهن مبدعان دو رویکرد مذکور است ارائه گردیده، سپس به تحلیل این دو رویکرد فلسفی در تفسیر قوانین پرداخته شده و تقابل های موجود روشن گردیده است. باید گفت، رئالیسم و فُرمالیسم حقوقی در دو حیطه نظری و عملی در مورد ماهیت قانون، نقش قاضی و فرآیند تصمیم گیری قضایی با هم در کشاکش و نزاع هستند؛ فرمالیسم که ریشه در منطق صوری دارد، قانون را مجموعه ای از اصول خودبسنده می بیند که قضات باید آن ها را به صورت مکانیکی بدون دخالت عوامل خارجی اعمال کنند؛ در مقابل رئالیسم با تکیه بر تجربه زیسته، قانون را ابزاری برای پاسخ به نیازهای اجتماعی دانسته و معتقد است که تصمیمات قضایی تحت تأثیر عوامل غیرحقوقی قرار دارند.From formal logic to lived experience: The outcome of realist critique of legal formalism
Introduction: The desired end in written legal systems is the maximum application of the law by applying the disputed matter to the foreseen rules. However, judicial reality shows that this analysis is far from actual practice. It can be seen that the text of the law is so integrated into the context of language that the line between interpreting the law and resisting it becomes very thin. This is where the governing theory makes interpreting the facts of a case possible or impossible. Among these views, the contrast between the realist and formalist approaches to interpretation is striking. Methodology:The method of data collection in this research is library-based. The analysis of the subject matter will be conducted using both descriptive and analytical approaches. Findings:First, a clear outline of the core tenets held by the proponents of the two aforementioned approaches is presented. Subsequently, an analysis of these two philosophical approaches to legal interpretation is undertaken, elucidating their fundamental contrasts. It must be noted that legal realism and formalism are in conflict, both theoretically and practically, concerning the nature of law, the role of the judge, and the judicial decision-making process. Formalism, rooted in formal logic, perceives law as a self-contained system of principles that judges must apply mechanically, without the interference of external factors. In contrast, realism, relying on lived experience, regards law as an instrument for addressing social needs and contends that judicial decisions are invariably influenced by non-legal factors. Conclusion: In summary, the interpretive process is characterized by a fundamental tension between formalist and realist approaches. This divergence highlights the complex interplay between the mechanical application of abstract rules and a pragmatic consideration of social context within judicial decision-making.
تبلیغات
