رابطه دسترسی به منابع مالی و رشد اقتصادی در ایران: رویکرد PCA و تابع کاپیولا (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
دسترسی به منابع مالی به عنوان عاملی مهم در تخصیص بهینه منابع مالی، کاهش هزینه های مبادله و تسهیل دسترسی به سرمایه، نقش کلیدی در رشد اقتصادی ایفا می کند. از سوی دیگر، رشد اقتصادی با تأثیرگذاری بر ساختارهای نهادی و افزایش تقاضای خدمات مالی، می تواند به توسعه بیشتر بخش مالی کمک کند. بنابراین هدف این پژوهش بررسی پیوند میان دسترسی به منابع مالی و رشد اقتصادی در ایران طی دوره 1401- 1368 با استفاده از رویکرد هیبریدی و مدلهای کاپیولا می باشد. یافته های پژوهش حاکی از آن است که توسعه مالی در ایران تأثیر معناداری بر رشد اقتصادی ندارد و منابع مالی عمدتاً در بخش های غیرمولد و دلالی متمرکز شده اند. همچنین، رشد پول گسترده بدون پشتوانه تولید واقعی منجر به افزایش تورم شده و کارایی توسعه مالی را کاهش داده اس مالی در ایران تأثیر معناداری بر رشد اقتصادی ندارد و منابع مالی عمدتاً در بخش های غیرمولد و دلالی متمرکز شده اند. همچنین، رشد پول گسترده بدون پشتوانه تولید واقعی منجر به افزایش تورم شده و کارایی توسعه مالی را کاهش داده است. این پژوهش بر ضرورت اصلاح سیاست های مالی و تخصیص منابع به1401- 1368 با استفاده از رویکرد هیبریدی و مدلهای کاپیولا می باشد. یا1401- 1368 با استفاده از رویکرد هیبریدی و مدلهای کاپیولا می باشد. یافته های پژوهش حاکی از آن است که توسعه مالی در ایران تأثیر معناداری بر رشد اقتصادی ندارد و منابع مالی عمدتاً در بخش های غیرمولد و دلالی متمرکز شده اند. وسعه مالی در ایران تأثیر معناداری بر رشد اقتصادی ندارد و منابع مالی عمدتاً در بخش های غیرمولد و دلالی متمرکز شده اند. وسعه مالی در ایران تأثیر معناداری بر رشد اقتصادی ندارد و منابع مالی عمدتاً در بخش های غیرمولد و دلالی متمرکز شده اند.Examining the Link Between Access to Financial Resources and Economic Growth in Iran: Hybrid Approach Using Principal Component Analysis and Capiola Models
Access to financial resources, as an important factor in the optimal allocation of financial resources, reducing transaction costs and facilitating access to capital, plays a key role in economic growth. On the other hand, economic growth, by affecting institutional structures and increasing the demand for financial services, can contribute to the further development of the financial sector. Therefore, the aim of this study is to examine the link between access to financial resources and economic growth in Iran during the period 1368-1401 using a hybrid approach and copula models. The findings of the study indicate that financial development in Iran does not have a significant impact on economic growth and financial resources are mainly concentrated in non-productive and brokerage sectors. Also, the growth of broad money without the support of real production has led to increased inflation and reduced the efficiency of financial development. This study emphasizes the need to reform financial policies and allocate resources to productive ources and economic growth in Iran during the period 1368-1401 using a hybrid approach and copula models. The findings of the study indicate that financial development in Iran does not have a significant impact on economic growth and financial resources are mainly concentrated in non-productive and brokerage sectors. Also, the growth of broad money without the support of real production has led to increased inflation and reduced the efficiency of financial development. This study emphasizes the need to reform financial policies and allocate resources to productive ources and economic growth in Iran during the period 1368-1401 using a hybrid approach and copula models. The findings of the study indicate that financial development in Iran does not have a significant impact on economic growth and financial resources are mainly concentrated in non-productive and brokerage sectors. Also, the growth of broad money without the support of real production has led to increased inflation and reduced the efficiency of financial development. This study emphasizes the need to reform financial policies and allocate resources to productive
تبلیغات
