بازخوانی اندیشه های اورز و لاکومسکی در حوزه مطالعاتی مدیریت و رهبری آموزشی
آرشیو
چکیده
این مقاله با رویکردی انتقادی به بررسی توسعه نظریه های مدیریت و رهبری آموزشی با تمرکز بر دیدگاه های طبیعت گرایانه کالین اوورز و گابریل لاکومسکی می پردازد. رهبری آموزشی به عنوان رشته ای نسبتاً جوان، تحت تأثیر پارادایم های کلاسیک مدیریت قرار دارد و از دیدگاه این دو اندیشمند، نیازمند بازتعریف بر اساس اصول علم طبیعی و انسجام گرایی معرفت شناختی است. اوورز و لاکومسکی با تأکید بر پیوند مدیریت آموزشی با علوم طبیعی، رویکردی پساپوزیتیویستی را پیشنهاد می کنند که در آن نظریه ها بر اساس معیارهایی مانند سازگاری، سادگی، و انسجام درونی ارزیابی می شوند. مباحث اصلی مقاله حول سه محور فردگرایی در برابر ساختارگرایی، ذهن متمرکز و خودسازمان دهی، و شناخت توزیع شده و تصمیم گیری متمرکز است. اوورز و لاکومسکی با دفاع از «انسجام گرایی طبیعت گرایانه»، استدلال می کنند که نظریه های مدیریت آموزشی باید با علوم طبیعی همسو باشند و از معیارهای علمی مانند تجربه پذیری و انسجام درونی برخوردار باشند. با این حال، این رویکرد با انتقاداتی مانند تقلیل گرایی عدم کاربردپذیری عملی، و غفلت از روایت های عملی مواجه است. در مجموع مقاله اشاره می کند که هرچند رویکرد طبیعت گرایانه اوورز و لاکومسکی گامی به سوی علمی تر کردن مدیریت آموزشی محسوب می شود، اما نیاز به تعدیل و ترکیب با دیدگاه های اجتماعی و انتقادی دارد. نقد اصلی به آن ها، ایده آلیستی دانستن نظریه شان و فاصله گرفتن از واقعیت های عینی در محیط های آموزشی است. به رغم این محدودیت ها، مشارکت آن ها در احیای بحث های معرفت شناختی در رهبری آموزشی قابل توجه است.Revisiting Evers and Lakomski's Contributions to Educational Leadership and Management Theory
This paper critically examines the development of educational management and leadership theories, focusing on the naturalistic perspectives of Evers and Lakomski. Educational leadership, as a relatively young discipline, is influenced by classical management paradigms and, from the perspective of these two thinkers, requires redefinition based on the principles of natural science and epistemological coherence. Evers and Lakomski, emphasizing the connection of educational management with the natural sciences, propose a post-positivist approach in which theories are evaluated based on criteria such as consistency, simplicity, and internal coherence. The main arguments of the article revolve around three axes: individualism versus structuralism, centralized mind and self-organization, and distributed cognition and centralized decision-making. Evers and Lakomski, defending “naturalistic coherence,” argue that educational management theories should be aligned with the natural sciences and have scientific criteria such as empiricism and internal coherence. However, this approach faces criticisms such as reductionism, lack of practical applicability, and neglect of practical narratives.
In summary, the article points out that although the naturalistic approach of Evers and Lakomski is a step towards making educational management more scientific, it needs to be adjusted and combined with social and critical perspectives. The main criticism of them is that their theory is considered idealistic and distant from the objective realities in educational settings. Despite these limitations, their contribution to the revival of epistemological debates in educational leadership is significant.
تبلیغات
