تحلیل اثرات کالبدی-عملکردی برنامه های توسعۀ مرکز شهر بر بافت تاریخی اطراف آن (نمونۀ مورد مطالعه: سبزه میدان شهر زنجان) (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
بیان مسئله: بافت های تاریخی شهرهای ایران، به ویژه در مراکز شهری، با چالش هایی همچون فرسودگی کالبدی و تغییرات عملکردی مواجه هستند. برنامه های توسعه مرکز شهر با هدف ارتقای کیفیت فضاهای عمومی و تقویت کارکردهای شهری اجرا می شوند، اما برخی موجب اختلال در ساختار تاریخی و کاهش انسجام اجتماعی محلات می شوند. این پژوهش با هدف بررسی اثرات برنامه توسعه سبزه میدان زنجان در دو بعد کالبدی و عملکردی بر ساختار مرکز تاریخی و بافت پیرامونی آن انجام شده است. روش تحقیق: روش تحقیق توصیفی - تحلیلی و مبتنی بر مطالعه موردی است. جمع آوری داده ها با استفاده از منابع کتابخانه ای، اسناد و برنامه های توسعه به همراه بازدید میدانی و مشاهده رفتار افراد انجام و اطلاعات به دست آمده با روش تحلیل محتوا و استدلال منطقی موردبررسی قرار گرفته است. یافته ها: یافته های بررسی پروژه سبزه میدان زنجان نشان می دهد که هرچند این طرح با افزایش حضورپذیری، تعاملات اجتماعی و ارتقای کیفیت فضای شهری همراه بوده، اما با ایجاد فضاهای یکپارچه به جای شبکه خرد محله ای، سلسله مراتب تاریخی، مراکز محلات و فضاهای جمعی خرد را تضعیف کرده است. کاهش تنوع کاربری های اجتماعی، تجاری و مذهبی در سطح محلات و انتقال فعالیت ها به مرکز شهر، تمرکز عملکردی و افت حیات محله ای را در پی داشته و موجب اختلال در دسترسی محلی، کاهش امنیت و افزایش کاربران غیرمحلی شده است. بااین حال، مداخلات بخش جنوبی همچون پیاده راه سازی و احیای سبزه میدان، با بهبود دسترسی شهری و تقویت ارتباط بصری، حضورپذیری و فعالیت های اجتماعی در مقیاس فرامحله ای را تقویت کرده است. نتیجه گیری: نتایج پژوهش تأکید دارد که موفقیت برنامه های توسعه در بافت های تاریخی مستلزم توازن میان ملاحظات کالبدی و عملکردی، حفظ پیوندهای اجتماعی محله ای و تقویت کیفیت زیست است. این مطالعه نشان می دهد که مداخلات مکان محور و توجه به مؤلفه های توسعه مکان مند، می تواند ضمن ارتقای عملکرد شهری، به حفظ انسجام بافت تاریخی کمک کند.Investigating the physical and functional impacts of downtown development plans on its surrounding historical context Study case: Sabzeh-e-Meydan, Zanjan
Statement of the problem: The historical contexts of Iranian cities, especially in urban centers, face challenges such as physical deterioration and functional changes. City center development programs are implemented with the aim of improving the quality of public spaces and strengthening urban functions, but some cause disruption in the historical structure and reduce the social cohesion of neighborhoods. This research aims to investigate the effects of the Sabzeh-e-Meydan Zanjan development program in two physical and functional dimensions on the structure of the historical center and its surrounding context.
Research method: The research method is descriptive-analytical and based on a case study. Data collection was carried out using library resources, documents, and development programs, along with field visits and observing people's behavior, and the information obtained was examined using content analysis and logical reasoning.
Findings: The findings of the Zanjan Sabzeh-Meydan project study show that although this plan has increased presence, social interactions, and improved the quality of urban space, it has weakened the historical hierarchy, neighborhood centers, and micro-collective spaces by creating integrated spaces instead of a micro-neighborhood network. The reduction in the diversity of social, commercial, and religious uses at the neighborhood level and the transfer of activities to the city center have resulted in functional concentration and a decline in neighborhood life, disrupting local access, reducing security, and increasing non-local users. However, interventions in the southern part, such as sidewalk construction and revitalization of Sabzeh-Meydan, have improved urban access and strengthened visual communication, enhancing presence and social activities on a trans-neighborhood scale.
Conclusion: The results of the study emphasize that the success of development programs in historical contexts requires a balance between physical and functional considerations, maintaining neighborhood social ties, and enhancing the quality of life. This study shows that place-based interventions and attention to spatial development components can help maintain the integrity of the historical context while improving urban performance.
تبلیغات
