بررسی رابطه سرمایه اجتماعی و سرمایه فرهنگی با بی تفاوتی اجتماعی در بین معلمان شهر لالی (مقاله پژوهشی وزارت بهداشت)
درجه علمی: علمی-پژوهشی (وزارت بهداشت)
آرشیو
چکیده
مقدمه: بی تفاوتی اجتماعی، پدیده ای است که به عنوان نوعی آسیب اجتماعی شناخته می شود، همان گونه که در نقطه مقابل آن، هرگونه اعتنای اجتماعی و نوع دوستی در حیات فردی و اجتماعی، نشانه پویایی و سلامت اجتماعی است. سرمایه ی فرهنگی : صورت های آگاهی ؛ مهارت ؛ آموزش ؛ و به طورکلی هر امتیازی که ب ه ش خص منزلت بالایی در جامعه می دهد و دربرگیرنده انتظارات بالا می باشد. سرمایه ی اجتماعی ، مجموعه ای از منابع مادی یا معنوی ک ه ب ه ی ک فرد یا گروه اجازه می دهد تا شبکه پایداری از روابط کم وبیش نهادینه شده آش نایی و ش ناخت متقابل را در اختیار داشته باشد. هدف مطالعه حاضر، بررسی رابطه سرمایه اجتماعی و سرمایه فرهنگی با بی تفاوتی اجتماعی در بین معلمان شهر لالی بود. روش: روش پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی و جامعه آماری شامل کلیه معلمان مقطع اول متوسطه در شهر لالی شامل 193 نفر بود که از روش تمام شماری استفاده شد. ابزار گردآوری اطلاعات نیز پرسشنامه های سرمایه اجتماعی و فرهنگی بوردیو و پرسشنامه محقق ساخته بی تفاوتی اجتماعی بود. یافته ها: بین سرمایه اجتماعی، سرمایه فرهنگی و مولفه های آنها با بی تفاوتی اجتماعی در بین معلمان شهر لالی رابطه منفی و معناداری وجود داشت. هم چنین رابطه سن و بی تفاوتی اجتماعی معلمان معنادار بود؛ اما جنسیت در تعیین بی تفاوتی اجتماعی معلمان، تاثیر معناداری نداشت. تحلیل رگرسیون نیز نشان داد متغیرهای سرمایه اجتماعی و سرمایه فرهنگی و مولفه های آنان به طور معناداری قادر بودند تا بی تفاوتی اجتماعی در بین معلمان شهر لالی را پیش بینی نمایند. بحث: افزایش سرمایه اجتماعی و فرهنگی معلمان می تواند بی تفاوتی اجتماعی را کاهش دهد، بنابراین سیاست های کلان در آموزش و پرورش باید به شیوه ای طراحی شود که معلمان بتوانند به بهترین شکل ممکن به رشد و توسعه ابعاد مختلف سرمایه اجتماعی و سرمایه فرهنگی خود بپردازند.Relationship review social capital and cultural capital with Social apathy between the teachers of Lali city
Introduction: Social indifference is a phenomenon that is recognized as a type of social harm, just as, on the contrary, any social consideration and altruism in individual and social life is a sign of social dynamism and health. Cultural capital: forms of awareness, skills, education, and in general, any advantage that gives a person a high status in society and includes high expectations. Social capital is a set of material or spiritual resources that allow an individual or group to have a stable network of more or less institutionalized relationships of mutual acquaintance and recognition. The article aimed to review social capital and cultural capital in relation to social indifference among teachers in Lali city.
Method: The research method employed was descriptive-correlational, and the statistical population of the present study consisted of all urban first-grade secondary school teachers in Lali city, comprising 193 individuals. The whole-count method was used to estimate the sample. The data collection tools were the standard Bourdieu social and cultural capital questionnaires and the researcher-made social indifference questionnaire.
Findings: There was a negative and significant relationship between social capital, cultural capital, and their components, and social indifference among teachers in Lali city. Also, the relationship between age and social indifference of teachers was significant, but gender did not have a significant effect on determining teachers' social indifference. Regression analysis also showed that the variables of social capital and cultural capital and their components were significantly able to predict social indifference among teachers in Lali city.
Discussion: Increasing teachers' social and cultural capital can reduce social indifference, so macro policies in education should be designed in a way that allows teachers to grow and develop various dimensions of their social and cultural capital in the best possible way.
<div class="msocomtxt" id="_com_1" language="JavaScript" onmouseout="msoCommentHide('_com_1')" onmouseover="msoCommentShow('_anchor_1','_com_1')">
تبلیغات
