بررسی اثربخشی مداخله فرزندپروری مبتنی بر رفتار درمانی دیالکتیکی: کارآزمایی بالینی کنترل شده تصادفی (مقاله پژوهشی وزارت بهداشت)
درجه علمی: علمی-پژوهشی (وزارت بهداشت)
آرشیو
چکیده
اهداف هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی مداخله فرزندپروری مبتنی بر رفتار درمانی دیالکتیکی بر روی مراقبان اولیه نوجوانان دچار رفتار خودآسیب رسانی در استان تهران است. مواد و روش ها مطالعه حاضر یک کارآزمایی بالینی تصادفی با طرح پیش آزمون/پس آزمون است. 32 زوج (مراقب اولیه و نوجوان) واجد ملاک های ورود به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در 2 گروه آزمایش (دریافت مداخله فرزندپروری مبتنی بر رفتار درمانی دیالکتیکی توسط مراقبان اولیه) و کنترل (لیست انتظار) قرار گرفتند. در مطالعه حاضر نوجوانان هیچ مداخله ای دریافت نکردند. داده ها در دو دسته تأثیرات مستقیم و غیرمستقیم مداخله بر روی مراقبان اولیه و نوجوانان جمع آوری شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه های دشواری در تنظیم هیجان، پرسش نامه سبک ها و ابعاد فرزندپروری، مقیاس 21 سؤالی افسردگی، اضطراب و استرس، پرسش نامه پنج بعدی ذهن آگاهی، پرسش نامه رفتار تعارض و پرسش نامه کوتاه شده فشار مراقب بود. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون کوواریانس ناپارامتری چهارگانه استفاده شد. یافته ها نتایج آزمون تحلیل کوواریانس ناپارامتریک حاکی از تفاوتی معناداری در سبک فرزندپروری مقتدرانه، افسردگی و اضطراب، فشار مراقب برای گروه والدین بود. علاوه براین متغیرهای مربوط به نوجوانان نیز نشانه های مانند افسردگی، اضطراب، شدت افکار خودکشی و رفتار تعارض با والدین بین گروه های آزمایش و کنترل ازنظر آماری تغییرات معناداری نشان دادند. نتیجه گیری نتایچ پژوهش حاضر نشان داد مداخله فرزندپروری مبتنی بر رفتار درمانی دیالکتیکی بر سبک فرزندپروری، نشانه های استرس و افسردگی و ذهن آگاهی در مراقبان اولیه و همچنین شدت احتمال خودکشی، نشانه های اضطراب و افسردگی و رفتار تعارض در نوجوانان دچار رفتار خودآسیب رسان اثربخش است. بنابراین مداخله مذکور می تواند به عنوان یک درمان مستقل یا مکمل در کنار رفتاردرمانی دیالکتیکی نوجوانان به کار گرفته شود.Investigating the Efficacy of a Dialectical Behavioral Therapy-Based Parenting Intervention: A Randomized Controlled Trial
Objectives The present study aimed to investigate the effectiveness of a dialectical behavioral therapy (DBT)-based parenting intervention on the primary caregivers of adolescents with self-harm behavior, living in Tehran Province, Iran.
Methods This is a randomized clinical trial with a pre-test-post-test design. A total of 32 eligible dyads (parent and adolescent) were selected via a convenience sampling method and were randomly assigned to either a DBT-based parenting intervention or a control (waiting list) group. Adolescents did not receive any treatment as part of the study. The scales included the difficulty in emotion regulation scale (DERS); parenting style and dimensions questionnaire (PSDQ); depression, anxiety, and stress scale-21 (DASS-21); five-facet mindfulness questionnaire; conflict behavior questionnaire; and caregiver strain questionnaire-short form 11. Quade nonparametric analysis of covariance (ANCOVA) was used to analyze data.
Results The results of the quade nonparametric ANCOVA showed a significant difference in authoritative parenting style, depression and anxiety symptoms, caregiver strain for the caregivers’ group, as well as a statistically significant reduction in risk of suicide, conflict behavior with parent, depression and anxiety symptoms for adolescents’ group between the experimental and control groups (P˂0.05).
Conclusion Therefore, we conclude that the DBT-based parenting intervention can be used as an independent or complementary treatment along with dialectical behavior therapy for adolescents with self-harm behaviors.
تبلیغات
