مدل ساختاری مشکلات خواب بر اساس ناگویی هیجانی و ترومای دوران کودکی با میانجی گری تاب آوری در زنان باردار شهر تهران
آرشیو
چکیده
مقدمه: در دوره بارداری زنان مشکلات جسمی و روان شناختی گوناگونی را تجربه می کنند. یکی از این مسائل مهم و قابل توجه مشکلات خواب است. هدف: پژوهش حاضر با هدف تبیین مدل ساختاری مشکلات خواب بر اساس ناگویی هیجانی و ترومای دوران کودکی با میانجی گری تاب آوری در زنان باردار شهر تهران است. روش: پژوهش حاضر از نوع توصیفی و معادلات ساختاری بوده است و جامعه آماری آن شامل تمامی زنان باردار سال 1402 شهر تهران می باشد. با استفاده از فرمول کوهن تعداد 288 نفر به روش نمونه گیری غیر تصادفی هدفمند انتخاب شدند. در بین آن ها چهار پرسش نامه مشکلات خواب، ناگویی هیجانی، ترومای دوران کودکی و تاب آوری توزیع شد. داده های به دست آمده با نرم افزارهای SPSS-27 و LISREL-8/8 و آزمون های همبستگی «پیرسون» و معادلات ساختاری تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد مدل از برازش خوبی برخوردار است. همچنین، قوی ترین رابطه با مشکلات خواب را به ترتیب ناگویی هیجانی (35/0=r)، ترومای دوران کودکی (25/0=r) و تاب آوری (21/0-=r) داشتند (01/0<p) که افزایش میزان تاب آوری نشان دهنده کاهش مشکلات خواب می باشد. ناگویی هیجانی (14/0-=r) و ترومای دوران کودکی (20/0-=r) نیز دارای رابطه معکوس معنا داری با متغیر میانجی تاب آوری هستند (05/0>p). نتیجه گیری: نتایج بیانگر آن است که متغییر های ناگویی هیجانی، ترومای دوران کودکی و تاب آوری پیش بینی کننده مشکلات خواب هستند. بنابراین با شناخت برخی عوامل موثر بر مشکلات خواب می توان به بهبود کیفیت خواب زنان باردار کمک شایانی نمود.Structural model of sleep problems based on emotional dyslexia and childhood trauma with the mediation role of resilience in pregnant women in Tehran
Introduction: During pregnancy, women experience various physical and psychological problems. One of these important and significant issues is sleep problems.
Aim: The present study aims to explain the structural model of sleep problems based on emotional alexithymia and childhood trauma mediated by resilience in pregnant women in Tehran.
Method: The present study employed a descriptive design using structural equation modeling. The statistical population comprised all pregnant women in Tehran in 2023. Based on Cohen's formula, a sample of 288 participants was selected through purposive non-random sampling. Four standardized questionnaires were administered to assess sleep problems, emotional alexithymia, childhood trauma, and resilience. Data were analyzed using SPSS (version 27) and LISREL (version 8.8), applying Pearson correlation tests and structural equation modeling.
Results: The results indicated that the proposed model demonstrated a good fit. Among the examined variables, alexithymia showed the strongest positive association with sleep problems (r = 0.35), followed by childhood trauma (r = 0.25) and resilience (r = -0.21), respectively (p < 0.01). These findings suggest that higher levels of resilience are associated with fewer sleep problems. In addition, both alexithymia (r = 0.14) and childhood trauma (r = 0.20) exhibited significant inverse associations with the mediator variable, resilience (p < 0.05).
Conclusion: The findings suggest that alexithymia, childhood trauma, and resilience are significant predictors of sleep problems. Accordingly, identifying and addressing these factors may contribute to substantial improvements in sleep quality among pregnant women.
تبلیغات
