مطالعه تطبیقی چارچوب حقوقی نظام تصمیم گیری های خودکار در مدیریت عمومی (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
استفاده از نظام تصمیم گیری خودکار در امور عمومی موجب طرح نگرانی هایی در خصوص نحوه تضمین حقوق افراد-درصورتی که مشمول این نوع تصمیم گیری شوند- شده است. به منظور کاهش این نگرانی کشورهای مختلف شروع به مقررات گذاری استفاده از این شیوه در چارچوب مدیریت عمومی کرده اند. این مقاله به روشی توصیفی –تحلیلی و با بهره گیری از منابع کتابخانه ای نگاشته شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد اغلب کشورها به گسترش تصمیم گیری خودکار با پیشنهاد و تصویب قوانین مربوط به حفاظت از داده واکنش نشان داده اند. معدود کشورهایی نیز در چارچوب قواعد کلی حقوق اداری، وضع قوانین جدید یا اصلاح قوانین موجود، نظام تصمیم گیری خودکار را مقررات گذاری کرده اند. دسته ای هم با رویکردی بخشی، تنها حوزه هایی خاص از اداره امور عمومی را مشمول اعمال این نوع تصمیم گیری دانسته اند. در نتیجه وضع یک چارچوب مقرراتی خاص، ویژه و جامع برای نظم بخشی به این شیوه تصمیم گیری که تبیین گر موقعیت های استفاده از آن در مدیریت عمومی و اصول حاکم بر اجرایی ساختن آن و نیز دربردارنده تضمین های مناسب به منظور حفظ حقوق افراد در جریان حق بر اداره خوب باشد، ضروری است.Comparative Study of the Legal Framework of Automated Decision-Making Systems in Public Management
The use of automated decision-making systems in public affairs has raised concerns about how to ensure the rights of individuals—should they be subject to such decision-making. To alleviate these concerns, various countries have begun regulating the use of this method within the framework of public management. This article is written using a descriptive-analytical approach and draws on library resources. The research findings indicate that most countries have responded to the expansion of automated decision-making by proposing and enacting laws related to data protection. A few countries have regulated automated decision-making within the framework of general administrative law by establishing new laws or amending existing ones. Some have taken a sectoral approach, applying this type of decision-making only to specific areas of public administration. Consequently, establishing a specific, special, and comprehensive regulatory framework to organize this method of decision-making is essential. Such a framework should clarify the situations in which it is used in public management, outline the governing principles for its implementation, and include appropriate guarantees to protect individuals' rights in the context of the right to good administration.
تبلیغات
