قانون سازی دیوان بین المللی دادگستری از دیدگاه عقلانیت وبری (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
ابتنای قانون سازی دیوان بین المللی دادگستری بر عقلانیت، ضمن آنکه می تواند در پذیرش عمومی آرای دیوان نقش بسزایی داشته باشد، با اتخاذ یک نگرش جامعه شناختی حقوقی به این کنش دیوان، قادر است توسعه حقوق بین الملل از طریق قاعده سازی دیوان را به لحاظ نظری تسهیل کند. ازاین رو پژوهش فرارو با تکیه بر روش توصیفی- تحلیلی درصدد نظریه پردازی در امکان انطباق کنش قانون سازی دیوان بر کنش های عقلانی و انواع عقلانیت وبری است. این نوشتار ضمن اذعان به رهیافت خاص وبر به عقلانیت، به این نتیجه رسیده است که قانون سازی دیوان به مثابه مفهومی فرازبانی، به معنای خلق قاعده و آفرینش الگوهای کنشی عقلانی و البته الزامی توسط دیوان را می توان بر عقلانیت وبری؛ منطبق دانسته و کنش دیوان در خلق قانون را ذیل کنش عقلانی معطوف به ارزش و کنش عقلانی معطوف به هدف گنجاند. گو اینکه نسبت میان کنش دیوان با کنش عاطفی و کنش سنتی نسبت تباین است. همچنین در بین انواع چهارگانه عقلانیت وبری، قانون سازی دیوان را می توان متصف به عقلانیت نظری، ذاتی و صوری کرد و با توجه به مؤلفه های احصاشده برای عقلانیت عملی این کنش دیوان را نمی توان متصف به عقلانیت عملی دانست.Lawmaking by the International Court of Justice from the Perspective of Weberian Rationality
The reliance of the International Court of Justice's legislation on rationality can play a significant role in the public acceptance of the Court's rulings. By adopting a sociological-legal perspective on the Court's actions, it can theoretically facilitate the development of international law through the Court's rule-making. Therefore, this research aims to theorize the possibility of aligning the Court's legislative actions with rational actions and types of Weberian rationality, using a descriptive-analytical method. This article acknowledges the specific approach to rationality and concludes that the Court's legislation, as a translinguistic concept, can be understood as the creation of rules and the establishment of rational and obligatory action patterns by the Court. The Court's actions in law-making can be categorized under value-oriented rational action and goal-oriented rational action. However, the relationship between the Court's actions and emotional or traditional actions is one of contrast. Additionally, among the four types of Weberian rationality, the Court's legislation can be characterized as theoretical, intrinsic, and formal rationality, while considering the identified components for practical rationality, this Court's action cannot be classified as practical rationality.
تبلیغات
