نقد دسته بندی کلاسیک حقوق بین الملل و بازتعریف نظم گرایانه نظام های حقوقی در عصر جهانی شدن (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
دسته بندی کلاسیک حقوق بین الملل که بر تفکیک میان شاخه های عمومی و خصوصی استوار است، در سطح درونی، کاستی هایی ریشه دار در نادیده گرفتن عوامل زمینه ساز دارد که به عدم توازن در ساختار دسته بندی، نقص در توصیف و ابهام در جایگاه حقوق عمومی با عنصر مرزی منجر شده است؛ در سطح بیرونی نیز تحت تأثیر تحولاتی چون جهانی شدن، گسترش روابط فرامرزی و ظهور بازیگران غیر دولتی، چالش های نوینی را در مرزبندی میان انواع نظام های حقوقی افزوده است. ترکیب این دو سطح از ناکارآمدی، ضرورت بازنگری در نظام مندی حقوق بین الملل را دوچندان می کند. این پژوهش در جهت رفع ابهام از تفکیک و تمایز نظام های حقوقی، با بهره گیری از روش تحلیلی توصیفی و مبانی نظریه نظم گرایی، نظام حقوقی نوینی را ارائه می دهد. یافته اصلی این نوشتار، معرفی یک دسته بندی چند سطحی از نظام های حقوقی، ذیل دو سطح انحصاری و فراگیر است. این رویکرد نظم گرایانه، ضمن به رسمیت شناختن حقوق خصوصی و عمومیِ بین المللی شده در سطح انحصاری و حقوق جهانی در کنار حقوق بین الملل در سطح فراگیر، زمینه درک پویایی های حقوقی معاصر، شناخت جایگاه و کارکرد نظام های مختلف و واکاوی موضوعات حقوقی در چارچوبی منسجم و جامع را فراهم می آورد و راه را برای حل تعارضات ناشی از جهانی شدن هموار می سازد.Critique of the Classical Categorization of International Law and an Orderistic Redefinition of Legal Systems in the Age of Globalization
The classical categorization of international law, founded on the distinction between public and private branches, contains deep-rooted deficiencies at the internal level arising from the neglect of enabling contextual factors, which has produced imbalances in the classificatory structure, shortcomings in description, and ambiguity regarding the status of public law when it possesses a transboundary element. At the external level, too, developments such as globalization, the expansion of transboundary relations, and the emergence of non-state actors have introduced new challenges to the delineation of boundaries between different legal systems. The conjunction of these internal and external weaknesses intensifies the need to reassess the systematization of international law.This study, to clarify the differentiation and distinction of legal systems, employs an analytical-descriptive method and draws on Orderism theory to propose a novel legal-systems framework. The principal finding of this paper is the introduction of a multi-level classification of legal systems under two principal levels of the Exclusive and the Universal.This Orderistic approach, while recognizing internationalized private and public law at the exclusive leve, and situates global law alongside international law at the Universal level, It provides an integrated analytic tool for understanding contemporary legal dynamics, identifying the status and functions of different systems, and examining legal issues within a coherent framework, thereby paving the way for resolving globalization-related conflicts.
تبلیغات
