بررسی آمیختگی فرهنگی دیاسپورای ایرانی با جامعه میزبان در راستای ارتقا حس تعلق به مکان (کشور کانادا) (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
تفاوت های فرهنگی میان مبدأ و مقصد مهاجرت و عدم ادغام صحیح فرهنگی موجب ایجاد خود بیگ انگی اجتماعی و فرهنگ ی مهاجرین در جوامع مهاجرپذیر گردیده که خود حاکی از کاهش حس تعلق به مکان مهاجرین به جامعه میزبان می باشد. هدف از این پژوهش دستیابی به چگونگی ادغام فرهنگی و بکارگیری مولفه های فرهنگی جامعه مبدا در راستای افزایش حس تعلق به مکان دیاسپورای ایرانی در جامعه میزبان می باشد. روش تحقیق تحلیلی _ توصیفی و روش انجام آن پیمایشی می باشد، جامعه مورد بررسی150 نفر از مهاجرین ایرانی ساکن شهرهای تورنتو، مونترال و ونکوور کشور کاندا با روش گلوله برفی انتخاب گردیدند. تحلیل اطلاعات در نرم افزار SPSS انجام گردید. نتایج نشان داد که مناسبترین روش جهت ادغام فرهنگی روش یکپارچگی بوده که در این روش مهاجر به فرهنگ جامعه مبدأ متعهد است و با فرهنگ جامعه مقصد نیز تعامل دارد و به نوعی همبستگی اجتماعی منجر می گردد. همچین نتایج نشان داد که از بین مولفه های فرهنگی معماری ایرانی مولفه امنیت تاثیرگذارترین مولفه در ایجاد حس تعلق بوده و بعد از آن مولفه محرمیت و درونگرایی از عوامل مهم تاثیرگذار بودند و مولفه شفافیت و تداوم کمترین درصد تاثیرگذاری بر ایجاد حس تعلق به مکان جدید را می تواند برای مهاجرین داشته باشد.Investigating the cultural integration of the Iranian diaspora with the host society in order to promote a sense of belonging to the place (Canada)
Cultural differences between the origin and destination of migration and lack of proper cultural integration have caused social and cultural alienation of immigrants in immigrant-receiving societies, which in itself indicates a decrease in the sense of belonging of immigrants to the host society. The aim of this research is to achieve how to culturally integrate and use the cultural components of the origin society in order to increase the sense of belonging of the Iranian diaspora to the host society. The research method is analytical-descriptive and the method of conducting it is a survey. The study population of 150 Iranian immigrants living in the cities of Toronto, Montreal and Vancouver, Canada, were selected by snowball method. Data analysis was performed in SPSS software. The results showed that the most appropriate method for cultural integration is the integration method, in which the immigrant is committed to the culture of the origin society and also interacts with the culture of the destination society, leading to a kind of social solidarity. The results also showed that among the cultural components of Iranian architecture, the security component was the most influential component in creating a sense of belonging, followed by the privacy and introversion components, and the transparency and continuity components had the least impact on creating a sense of belonging to a new place for immigrants.
تبلیغات
