سناریونگاری فرایند حدنگاری (کاداستر) اراضی کشاورزی در مناطق روستایی ایران
آرشیو
چکیده
کاداستر اراضی کشاورزی به عنوان ابزاری کلیدی برای مدیریت زمین، ثبت مالکیت و توسعه پایدار، با چالش هایی نظیر کمبود داده های به روز، قوانین قدیمی و تعارضات مالکیتی مواجه است که مدیریت زمین و عدالت اجتماعی را تضعیف می کند. این مطالعه با استفاده از آینده پژوهی و ابزار سناریوویزارد، خلأهای موجود در سیستم کاداستر ایران را بررسی کرده و سناریوهایی برای بهبود حدنگاری اراضی کشاورزی روستایی ارائه می دهد. نتایج نشان می دهد که سیستم کاداستر ایران به دلیل وابستگی به روش های سنتی، فقدان فناوری های نوین مانند GIS و GPS، و ضعف حمایت حقوقی، ناکارآمد است و منجر به افزایش منازعات ملکی، هزینه های قضایی و کاهش اعتماد عمومی می شود. چهار سناریو سازگار شناسایی شده اند که بر مشکلات ساختاری مانند عدم دقت در تعیین مالکیت (ارزش سازگاری: 7)، ناکارآمدی در کاهش هزینه های قضایی (ارزش سازگاری: 3)، عدم استفاده از GIS (ارزش سازگاری: 2) و فقدان حمایت قانونی (ارزش سازگاری: 0) تأکید دارند. تنها سناریو ناسازگار مربوط به دقت سیستم های GPS (ارزش سازگاری: -2) است که با تقویت شواهد یا زیرساخت های فناوری قابل بهبود است. این سناریوها نشان دهنده نیاز به اصلاحات حقوقی، بهره گیری از فناوری های نوین مانند بلاک چین و GIS، و هماهنگی نهادی برای کاهش ناکارآمدی و زمین خواری هستند. پیشنهادات شامل توسعه سیستم های دقیق مالکیت، ارتقای زیرساخت های GPS و GIS، ایجاد نهاد واحد مدیریت زمین، و استفاده از پلتفرم های دیجیتال برای مشارکت ذی نفعان است. این اقدامات می توانند امنیت مالکیت، بهره وری کشاورزی و توسعه پایدار را تقویت کرده و از نابرابری اقتصادی جلوگیری کنند.Scenario Planning for the Cadastre Process of Agricultural Lands in Rural Areas of Iran
The cadastre of agricultural lands constitutes a fundamental instrument for land management, property registration, and sustainable development. However, it faces persistent challenges, including outdated datasets, obsolete legal frameworks, and ownership conflicts that weaken land governance and social equity. Drawing on futures studies and the Scenario Wizard tool, this research investigates the deficiencies of Iran’s cadastre system and formulates prospective scenarios for enhancing the registration of rural agricultural lands. The results reveal that the system’s reliance on traditional methods, the absence of advanced technologies such as GIS and GPS, and insufficient legal support contribute to inefficiency, escalating land disputes, rising judicial costs, and diminishing public trust. Four consistent scenarios were identified, highlighting structural deficiencies: inaccuracy in ownership determination (consistency value: 7), inefficiency in reducing judicial expenditures (consistency value: 3), lack of GIS utilization (consistency value: 2), and weak legal protection (consistency value: 0). The only inconsistent scenario concerned the accuracy of GPS systems (consistency value: -2), which could be improved through technological reinforcement and evidence-based infrastructure. These findings underscore the urgency of legal reforms, the integration of innovative technologies such as blockchain and GIS, and institutional coordination to address inefficiencies and curb land grabbing. Policy recommendations include the establishment of accurate ownership systems, reinforcement of GPS and GIS infrastructures, creation of a unified land management authority, and the deployment of digital platforms to ensure stakeholder participation. Such interventions can strengthen property rights, improve agricultural productivity, foster sustainable development, and mitigate economic inequalities.
تبلیغات
