زبان بدن در منظومه خسرو شیرین نظامی
آرشیو
چکیده
خسرو و شیرین نظامی، یکی از برجسته ترین منظومه های غنایی ادبیات فارسی است. این داستان مملوء از گفت وشنودهای عاشقانه و کنش های عاشق و معشوق است. هدف از نگارش این مقاله، بررسی زبان بدن یا به عبارت دیگر کنش ها و واکنش های شخصیت های داستان در این منظومه است. روش تحقیق به صورت توصیفی – تحلیلی است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که نظامی زبان بدن را بخشی از ارتباط مؤثر می داند و معتقد است، حرکات و اشارات می توانند حاوی پیام هایی ضمنی باشند. او اعتقاد دارد که زبان بدن صادقانه تر از زبان کلامی است؛ افرادی هستند که با استفاده از کلمات و اشارات، خود را چنان نشان می دهند که نیستند و با این تظاهر سعی در فریفتن دیگران دارند و با زبان بدن می توان آن ها را شناخت. نتایج نشان می دهد که نظامی زبان بدن را به عنوان بخشی از ارتباط مؤثر می داند. او معتقد است که حرکات و اشارات می توانند پیام های ضمنی را منتقل کنند و زبان بدن به طور معمول صادقانه تر از زبان کلامی عمل می کند. رفتارهای غیرکلامی شخصیت های داستان، اغلب مفاهیمی چون عشق، آشفتگی، دلتنگی، احترام، بی تابی، حزن و اندوه، خشم، ناراحتی و حیا را القا کرده اند. در این میان غالبا بیان اندوه و غم ناشی از فراق و هجران با رفتارهای چهره به تصویر درآمده اند.Body Language in Nezami’s Khosrow and Shirin
Introduction Khosrow and Shirin by Nezami stands among the most prominent romantic epics in Persian literature. This narrative abounds with amorous dialogues and interactions between lovers. Body language, defined as non-verbal communication through physical gestures and expressions, conveys meaning without words. This article examines body language—specifically the actions and reactions of characters—within the epic. Analyzing body language as a form of semiotics facilitates behavioral understanding and mutual recognition, enabling bidirectional communication within social contexts, as reflected in Khosrow and Shirin . This study addresses:
What explicit and implicit meanings do facial expressions and gestures convey in the epic?
What is Nezami’s perspective on body language as communication, and how does its analysis relate to cognition?
Research Method In literature, verbal and nonverbal communication coincide and are presented together, of course, not in the same way as verbal communication and not only because of their meanings; rather, words are sometimes used because of their sounds and intonations. The research method is descriptive-analytical and relies on library resources.
Discussion The face is the first place to show the emotional state of individuals, because personal and social feedback on words and surrounding events can be sought in facial expressions. In fact, the face is the most important source of information for people after speaking, and in general, we can mention various types of eye contact, lip and mouth expressions, eyebrow expressions, anger, facial color, laughter, and crying in the poetry of Khosrow and Shirin.
Conclusion Body language manifestations in Khosrow and Shirin include:
Facial Expressions :Eye contact, lip/mouth movements (kissing—most frequent—and lip-biting), brow gestures, anger, facial coloration, laughter, weeping, and cheek-specific expressions.
Hand Gestures :Hand-wringing, head-smiting, face-touching, chest-placing (anxiety), hand-opening.
Foot Movements :Standing firm, barefootedness.
Head Motions :Head-lowering, dust-on-head (grief/shame), head-scratching.
Other Bodily Cues :Waist-specific movements, posture/physical bearing, interpersonal touch patterns, olfactory factors, environmental conditions, and proxemic distances like intimate distance, personal distance, social distance, public distance. Nezami contends that some individuals use gestures deceptively to feign emotions. Body language exposes such pretense, revealing true character.
تبلیغات
