کارکردهای زیبایی شناسانه جملات معترضه در تاریخ جهانگشای جوینی (مقاله علمی وزارت علوم)
درجه علمی: نشریه علمی (وزارت علوم)
آرشیو
چکیده
زمینه: عطاملک جوینی در تاریخ جهانگشا، تنها درپی روایت تاریخ نیست و اغلب بیان کوتاه، ساده و مستقیمی را که در گزارش های تاریخی رایج است، فرونهاده و از ترفندها و آرایه های ادبی که از زبان آشنایی زدایی می کنند، بهره می جوید تا علاوه بر لذّت آفرینی، به القای غیرمستقیم برخی از حقایق بپردازد. یکی از ابزارهای مهم او در این امر، استفاده از جملات معترضه است که به عنوان شگردی زبانی در ساخت نثر تاریخ جهانگشا و انتقال بهتر مفاهیم و برخی از ظرایف زیبایی شناختی متن، نقشی ویژه دارد و البتّه نویسندگان نثر فنّی، جملات معترضه را برای ابراز هنر در فنّ نویسندگی و به منظور تبیین مفاهیم، بیان دیدگاه ها و تزیین عبارات به کارگرفته اند. روش: این پژوهش به روش توصیفی- تحلیلی به بررسی و تبیین کارکردهای زیبایی شناسانه این جملات در بلاغت و صنعت پردازی، تقویت موسیقی کلام و حمایت از معنا در تاریخ جهانگشا و همچنین شناخت مناسبات این کارکردها با موضوعات متنی پرداخته است. یافته ها: یافته های پژوهش، حاکی از آن است که جملات معترضه از منظر زیبایی شناسی در آفرینش و تقویت تصاویر و عملکرد آن ها در متن، ایجاد موسیقی کلام و انتقال بهتر احساس و عاطفه، نقش مهمّی دارند و بستر مناسبی را برای توصیفات مؤلّف و آمیختگی و آراستگی متن با آیات، روایات، عبارات عربی و دیگر ترفند های بیانی و بدیعی فراهم کرده اند . به علاوه بیشتر واژگان موجود در این جملات نیز به منظور شکل گیری تناسب و تجانس لفظی و معنوی با سایر عبارات جهانگشا انتخاب شده اند.Aesthetic Functions of Parenthetical Clauses in Juvayni's Tarikh Jahangushai
Purpose: Juvayni, in his work the Tarikh Jahangushai goes beyond mere historical narration and employs a simple and direct style, utilizing literary devices and tricks to convey certain truths indirectly while also providing enjoyment. One of his key tools in this regard is the use of Parenthetical Expressions, which play an important role in the structure of the prose in the Tarikh Jahangushai aiding in the better transmission of concepts and enhancing the aesthetic quality of the text.
Method and Research: This descriptive-analytical study examines and explains the aesthetic functions of parenthetical clauses in Tarikh Jahangushai, focusing on their role in rhetoric and literary ornamentation, enhancing the musicality of the text, supporting its meaning, and exploring the relationship between these functions and the work's central themes.
Findings and Conclusions: The findings indicate that, from an aesthetic perspective, Parenthetical Expressions play a significant role in creating and reinforcing imagery,and better conveying emotions and sentiments within the text. These expressions provide an appropriate context for the author's descriptions and for intertwining the text with verses, narratives, Arabic phrases and other rhetorical devices. Furthermore, most of the vocabulary present in these expressions has been chosen to create harmony and congruence, both phonetically and semantically with other expressions in The Tarikh Jahangushai .
تبلیغات
