مطالب مرتبط با کلیدواژه

ملی گرایی


۱۲۱.

بررسی اثر ملی گرایی بر تمایل به خرید محصولات داخلی در دوران تحریم(مقاله پژوهشی دانشگاه آزاد)

کلیدواژه‌ها: تحریم ملی گرایی محصولات داخلی

حوزه‌های تخصصی:
تعداد بازدید : ۹ تعداد دانلود : ۹
هدف اصلی:پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر ملی گرایی بر تمایل به خرید محصولات داخلی در دوران تحریم صورت پذیرفته است.روش پژوهش: در این پژوهش 384 نفرازمصرف کنندگان لوازم خانگی برند اسنوا درشهر آبادان بااستفاده از فرمول کوکران به عنوان نمونه آماری از یک جامعه نامتناهی به صورت تصادفی دردسترس انتخاب شدند. ابزارجمع آوری داده ها پرسشنامه بوده که جهت تأیید روایی آن،ازروایی صوری واگراوهمگرا استفاده شد وبرای پایایی آن آلفای کرونباخ استفاده گردید. برای تجزیه و تحلیل داده های بدست آمده از روش های آماری توصیفی و روش معادلات ساختاری در بخش آمار استنباطی و از طریق نرم افزارهای SPSS و LISREL برای انجام عملیات آماری بهره گرفته شده است.یافته ها: درنهایت ملی گرایی بر نام تجاری و اعتماد به برند و عشق به برند در محصولات داخلی تأثیرمثبت داشت. همچنین تاثیرمثبت نقش میانجی نام تجاری و اعتماد و عشق به برند بر تمایل به خرید محصولات داخلی تأیید شد ولی بین ملی گرایی و تمایل به خرید محصولات داخلی ارتباط منفی شناسایی شد.
۱۲۲.

آسیب شناسی فرهنگ سیاسی ایران در دوره مدرن (سلطنت پهلوی تا جمهوری اسلامی)(مقاله پژوهشی دانشگاه آزاد)

نویسنده:

کلیدواژه‌ها: فرهنگ سیاسی ملی گرایی اسلام سیاسی اقتدارگرایی تمرکزگرایی

حوزه‌های تخصصی:
تعداد بازدید : ۴ تعداد دانلود : ۶
فرهنگ سیاسی ایران در دوره مدرن، نه تنها بازتاب ساختارهای حاکمیتی متمرکز بوده، بلکه خود به یکی از ابزارهای تثبیت این نظم اقتدارگرا تبدیل شده است. این شرایط، مانعی جدی در برابر تحقق الگوهای مشارکت‌‌محور فعال، کثرت‌گرا و غیرمتمرکز در سیاست معاصر ایران به شمار می رود. این پژوهش درصدد طرح این پرسش است که ساختار نظام سیاسی چه تاثیری بر فرهنگ سیاسی ایران در عصر مدرن داشته است؟ روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی است. با توجه به ماهیت و موضوع مورد مطالعه شیوه گردآوری اطلاعات به‌صورت کتابخانه‌ای، و برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم‌افزارهای EXCEL ، GIS، جدول، نمودار و نقشه استفاده شده است. تمرکز قدرت در نهادهای مرکزی، حذف یا تضعیف نهادهای مشارکتی، و مهار کنش‌گری سیاسی در سطوح پایین‌تر، منجر به شکل‌گیری نظمی اقتدارگرایانه در فرهنگ سیاسی شده است که همواره نقش بازدارنده در مسیر دموکراسی، نهادینه‌سازی مشارکت سیاسی، و توسعه جامعه مدنی ایفا کرده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد فرهنگ سیاسی ایران در دوران مدرنیته، به‌ویژه در دو مقطع تاریخی سلطنت پهلوی و جمهوری اسلامی، تحت تأثیر مستقیم ساختارهای سیاسی اقتدارگرا و متمرکز شکل گرفته است. این فرهنگ، از تعامل پیچیده میان قدرت سیاسی، ایدئولوژی حاکم، و شرایط تاریخی؛ با دو گفتمان غالب یعنی ملی‌گرایی باستانی دوره پهلوی، و اسلام سیاسی در جمهوری اسلامی شکل گرفته است.