خانوار

هدف: هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر عوامل اجتماعی – اقتصادی بر میزان مشارکت ورزشی خانوارهای شهرستان مراغه بود.روش شناسی: روش پژوهش، توصیفی و از نوع همبستگی است که در زمره ی پژوهش های کاربردی است. جامعه آماری این تحقیق، کلیه خانوار های شهرستان مراغه است که بر اساس سال نامه آماری استان در سال 1390 برابر با 47982 خانوار بودند. نمونه آماری با توجه به جدول مورگان 386 خانوار انتخاب شدند که با روش نمونه گیری خوشه ای و تصادفی از مناطق مختلف شهرستان تعیین شدند. از پرسشنامه وضعیت اجتماعی - اقتصادی (قدرت نما، حیدری نژاد و داوودی، 1392) با ضریب پایایی 79/0 برای گردآوری داده ها بهره برده شد. از آزمون کلموگروف  اسمیرنوف برای بررسی توزیع طبیعی داده ها و برای تجزیه و تحلیل داده ها، از رگرسیون تک متغیره در سطح معنی داری 05/0=α استفاده گردید.یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد که عوامل اجتماعی سهم اثر معنی داری از لحاظ آماری بر مشارکت ورزشی خانوار ندارد(18/0p≤) ولی عوامل اقتصادی، بر میزان مشارکت ورزشی خانوار تاثیر دارد(001/0p≤).نتیجه گیری: با توجه به نتایج تحقیق، به منظور افزایش میزان مشارکت ورزشی خانوار ها، توجه به عوامل اقتصادی مهمتر از عوامل اجتماعی است.

با توجه به روند رشد جمعیت در اکثر جوامع، از جمله ایران، تقاضا برای مواد غذایی در حال افزایش است. تأمین امنیت غذایی در چنین شرایطی مستلزم بهبود زنجیره تأمین غذا از مزرعه تا سفره است. در سال های اخیر، پدیده تغییرات اقلیمی، سامانه های تولید غذا را با چالش هایی مانند خشک سالی مواجه کرده است. یکی از راهکارهای سازگاری با این تغییرات، بهبود تاب آوری واحدهای بهره برداری کشاورزی است که می تواند به بهبود امنیت غذایی خانوارهای کشاورزی و سایر بخش های جامعه منجر شود. این مطالعه با هدف بررسی عوامل مؤثر بر امنیت غذایی خانوارهای کشاورزان در واحدهای بهره برداری کوچک مقیاس (زیر ۱۰ هکتار) استان همدان و با تأکید بر بررسی تأثیر تاب آوری انجام شد. جامعه آماری شامل ۳۰۰ خانوار کشاورز بود که با استفاده از فرمول کوکران محاسبه و به روش نمونه گیری خوشه ای در دو مرحله انتخاب شدند. داده ها از طریق پرسشنامه های محقق ساخته جمع آوری و اعتبار ابزار تحقیق توسط اعضای هیئت علمی گروه مدیریت و توسعه کشاورزی دانشگاه تهران و تعدادی از متخصصان کشاورزی تأیید شد. پایایی ابزار نیز با ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی بررسی گردید. تحلیل داده ها با نرم افزارهای SMART PLS3 و SPSSwin25 نشان داد که امنیت غذایی بیشترین تأثیر را از مشارکت اجتماعی، استفاده از فناوری های جدید و تاب آوری واحدهای بهره برداری پذیرفته است. بر این اساس، پیشنهاد می شود از روش های زراعی-اکولوژیکی مانند کشت مخلوط و مالچ پاشی برای افزایش تاب آوری و تقویت امنیت غذایی استفاده شود. همچنین، سازمان های مرتبط با تشویق به تشکیل گروه های همکاری و افزایش مشارکت اجتماعی، می توانند به بهبود توانمندی های اجتماعی و امنیت غذایی خانوارها کمک کنند.