تعلیم تاریخ

برای تعلیم تاریخ در عصر حاضر باید از منابع، متون و مطالب متعددی استفاده کرد و نقش هر یک از آن ها را در جایگاه علمی خود نشان داد. بخشی از این منابع کتاب هایی هستند که به آداب وزارت می پردازند، از جمله: "دستورالوزرا"ی اصفهانی. در متن این نوع آثار که مبنای اصلی آن ها دستورالعمل هایی برای وزیران است، نکات تاریخی فراوانی وجود دارد که با مطالعه آن ها، برخی موارد تاریخی روشن می شوند. قرار گرفتن وزیر در جایگاهی که حد واسط بین پادشاه و مردم بود، باعث می شد سیاست آن روز که تاریخ امروز است، حاوی نکات آموزشی جالبی برای علاقه مندان و دوستداران تاریخ باشد. در تاریخ ایران، وزرا از ارکان اصلی حکومت به شمار می رفتند و همین امر بار تعلیمی تاریخی آن ها را نشان می دهد. هدف از این تحقیق، نشان دادن اهمیت "دستورالوزرا" در توجه به علم تاریخ و تعلیم آن است. اهمیت و ضرورت این تحقیق، آشکار ساختن نقش "دستورالوزرا"ها با تکیه بر "دستورالوزاره" اصفهانی در یادگیری و تعالیم تاریخی به آیندگان است.