توانمندسازی روان شناختی آدلری

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی توانمندسازی روان شناختی آدلری بر همجوشی شناختی و پریشانی روان شناختی زنان قربانی خشونت خانگی انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی، از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را زنان قربانی خشونت خانگی مراجعه کننده به اداره بهزیستی شهر اصفهان در فصل زمستان سال 1402 تشکیل دادند. در این پژوهش تعداد 36 زن قربانی خشونت خانگی با روش نمونه گیری هدفمند (با توجه به ملاک های ورود به پژوهش) انتخاب و با شیوه تصادفی در گروه های آزمایش و گواه جایدهی شدند (18 زن در گروه آزمایش و 18 زن در گروه گواه). زنان حاضر در گروه آزمایش توانمندسازی روان شناختی آدلری را طی چهارده هفته در چهارده جلسه 90 دقیقه ای دریافت نمودند. در این پژوهش از پرسشنامه خشونت خانوادگی تجربه شده (EDVQ)، پرسشنامه همجوشی شناختی (CFQ) و پرسشنامه پریشانی روان شناختی (PDQ) استفاده شد. داده های با تحلیل واریانس آمیخته با استفاده از نرم افزار آماری SPSS 23 تحلیل شد. نتایج نشان داد که توانمندسازی روان شناختی آدلری بر همجوشی شناختی (0/0001>p) و پریشانی روان شناختی (0/0001>p) زنان قربانی خشونت خانگی تأثیر معنادار دارد. بر اساس یافته های پژوهش می توان چنین نتیجه گرفت که توانمندسازی روان شناختی آدلری با تأکید بر تعیین معنا در زندگی، احساس معناداری، شکل دهی اراده آزاد و خودتعیین گری، خودآگاهی از رفتارها، مسئولیت پذیری، ایجاد احساس توانایی و کفایت اجتماعی و کسب جرات مندی و توانایی می تواند به عنوان یک روش کارآمد جهت کاهش همجوشی شناختی و پریشانی روان شناختی زنان قربانی خشونت خانگی مورد استفاده قرار گیرد.