رابطه عاطفی سرد

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان راه حل محور بر سبک های ارتباطی و انسجام خانوادگی زنان دارای رابطه عاطفی سرد بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش زنان متأهل 25-35 سال دارای رابطه عاطفی سرد در سال 1400-1401 بود که به مرکز مشاوره بهزیستی شهر رشت مراجعه کرده بودند که از بین آنها تعداد 30 نفر، 15 نفر در گروه کنترل، 15 نفر در گروه آزمایش از طریق روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و سپس به صورت تصادفی در دو گروه گمارده شدند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه طلاق عاطفی گاتمن (2008، GDES)، پرسشنامه الگو های ارتباطی کریستنسن و سالاوی (1984،CPQ) و مقیاس ارزیابی انطباق و انسجام خانواده السون و همکاران (1985، FACES-IV) بود. گروه آزمایش هر هفته 1 جلسه 90 دقیقه ای درمان راه حل محور گرانت را دریافت کردند. طی این مدت گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون کوواریانس چندمتغیره استفاده شد. یافته ها نشان داد که با کنترل اثر پیش آزمون بین میانگین پس آزمون سبک های ارتباطی و انسجام خانوادگی در گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری در سطح 05/0 وجود داشت. بدین ترتیب، درمان راه حل محور می تواند از طریق تکنیک های ساده و یافتن راه حل های متفاوت به زوجین دارای مشکلات زناشویی کمک کند تا به روابط خود در زندگی زناشویی بهبود بخشند.